ให้ไปลงหมู่ห้า ดันปั่นกองร้อยเจ็ดเหล็กกล้าจนร้องไห้

ตอนที่ 13 ผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมโยธาระดับต้น

6 นาที· 1.5K คำ

ติ๊ง

[ตรวจพบว่าโฮสต์ประสบปัญหาในการก่อสร้าง ตรงตามเงื่อนไข จึงมอบรางวัลสกิลขั้นต่อไป: ผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมโยธาระดับต้น]

จู่ ๆ ก็มีข้อมูลกองใหญ่ถูกยัดเข้ามาในสมอง

ไม่ใช่คำต่อคำ แต่มาทีเดียวทั้งชุด—ดิน หิน แนวรอยแตก แรงต้าน และคาน เหมือนมีคนทุบตำราวิศวกรรมโยธาทิ้งแล้วเทลงบนหัวเขา ตัวหนังสือทะลักเข้าไปหมด

หลิวชิงตะลึงไปสองวิ

ก้มลงมองชั้นหินที่ก้นหลุมอีกครั้ง

ไม่เหมือนเดิมแล้ว

เมื่อกี้ยังดูเหมือนแผ่นหินแข็งแกร่ง ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยรอยร้าว มองออกหมดว่าจุดไหนเป็นแนวชั้นหินธรรมชาติ จุดไหนเป็นจุดรวมแรงกด และต้องสกัดจากมุมไหนถึงจะทำให้รอยร้าวแล่นไปตามแนวหิน—ทุกอย่างชัดเจนราวกับดูแผนที่โปร่งใส

หลิวชิงกำด้ามพลั่วแหลมแน่นอีกครั้ง

เขาเดินไปที่ขอบซ้ายของชั้นหิน หาจุดที่เป็นรอยบุ๋มเล็กน้อยจุดหนึ่ง มือสองข้างกำด้ามพลั่ว ใช้กำลังจากเอวและสะโพกพร้อมกัน

พลั่วแหลมสกัดลงตรงจุดนั้นอย่างแม่นยำ ไม่มีประกายไฟ มีแต่เสียง "กร๊อบ" ทุ้มต่ำ

หลิวชิงออกแรงกดด้ามพลั่วลง ใช้หลักคานงัดอย่างแรง

"ครืน!"

หินก้อนใหญ่ขนาดกะละมังแตกตามแนวรอยแยกธรรมชาติ ถูกงัดหลุดออกมาทั้งก้อน

ได้ผล

หลิวชิงสกัดตามรอยร้าวต่อไปเรื่อย ๆ เคาะ หาจุดรับแรง แล้วงัด ชั้นหินที่เมื่อก่อนแข็งแกร่งราวกับไม่มีอะไรทำลายได้ ภายใต้มือของเขากลับแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทีละก้อน

ก้นหลุมเต็มไปด้วยก้อนหินสีเทาเข้มกองพะเนิน

"หลิวชิง!"

เสียงตะโกนมาจากด้านหลัง สวี่ซานตัววิ่งหน้าดำคร่ำเครียดมาแต่ไกล

สวี่ซานตัวนั่งยอง ๆ ริมร่องสนามเพลาะ จ้องมองกองหินใหม่ที่เพิ่งงัดออกมาได้ที่ก้นหลุม ขนาดกำลังดี มีเหลี่ยมมีมุม เหมาะเอาไปทำพื้นถนนที่สุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป