เผยซีชะงักไป
เธอรู้ว่ากู้เฉินกำลังกังวลเรื่องอะไร
แต่เธอจะไม่เข้าใจผิดว่าความกังวลของกู้เฉินเป็นความห่วงใยและทะนุถนอมที่เขามีต่อเธอ
มันก็แค่ศักดิ์ศรีของผู้ชายกำลังทำงานเท่านั้น
“คืนนี้ฉันต้องกลับไปทำงานล่วงเวลาที่บริษัท เวลาเหลือไม่มากแล้ว ช่วงนี้ฉันคงต้องโหมงานที่บริษัททั้งคืน”
พอได้ยินเผยซีพูดแบบนั้น กู้เฉินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
แม้ในใจเขาจะไม่มั่นใจนัก แต่ตอนนี้เผยซีรับปากไปแล้วว่า บริษัทความงามทางการแพทย์กู้จะฟื้นคืนชีพได้ก็มีแต่ต้องพึ่งเธอ
“ลำบากคุณแล้วจริง ๆ”
ไม่ว่าอย่างไรเผยซีก็กำลังทุ่มเทเพื่อบริษัทของเขา กู้เฉินจึงยังรู้สึกขอบคุณเธออยู่
กู้หว่านหนิงมองอยู่เงียบ ๆ ข้าง ๆ ด้วยแววตาร้อนรุ่มด้วยความริษยา
นับตั้งแต่เธอมาถึงเมืองเอ กู้เฉินกลับยิ่งใส่ใจเผยซีมากขึ้นทุกวัน
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความทางวีแชตหาลู่ปิงปิง
ยามดึกสงัด
เผยซีกลับมาที่บริษัทความงามทางการแพทย์กู้ แล้วทำงานล่วงเวลาต่อเนื่องถึงสามชั่วโมง
ถึงแม้การปรากฏตัวของเสิ่นหลีในคืนนี้จะช่วยให้เธอตบหน้าคนตระกูลกู้ได้อย่างจัง
แต่เธอกับเสิ่นหลีไม่ได้สนิทกัน อีกทั้งเสิ่นหลียังมีสถานะไม่ธรรมดา ตอนกินข้าวกับเสิ่นหลี เผยซีจึงต้องวางท่าระมัดระวัง ทั้งที่จริง ๆ แล้วกินไปไม่มาก ตอนนี้ท้องเธอร้องโครกครากด้วยความหิว
เผยซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจจะสั่งอาหารเดลิเวอรี แต่กลับเห็นข้อความจากเสิ่นเยี่ยนทางวีแชต
เสิ่นเยี่ยน: ยังรับรองแขกอยู่หรือเปล่า?
เธอบอกเสิ่นเยี่ยนแล้วว่าคืนนี้มีนัดกินข้าว แต่ไม่ได้บอกว่าจะไม่กลับบ้าน
เผยซี: จบไปนานแล้ว ตอนนี้ฉันอยู่บริษัท กำลังทำงานล่วงเวลา เตรียมอดนอนทั้งคืน คืนนี้คงไม่กลับแล้ว