“ที่แท้ก็เป็นของเลียนแบบนี่เอง! แบบนี้เรียกว่าอะไรล่ะ? ขโมยความลับทางการค้าเหรอ?”
“ฉันก็ว่าแล้ว! เมื่อก่อนบริษัทความงามทางการแพทย์กู้ทำแต่สินค้าระดับล่าง อยู่ ๆ จะออกเซรั่มที่อ้างสรรพคุณระดับเซลล์ได้ยังไง”
“เซรั่มชะลอวัยของโอหลินเฉวียนวางขายมา 6 ปีแล้วใช่ไหม? ลอกเลียนแบบกันโต้ง ๆ แบบนี้ หน้าด้านจริง ๆ”
“แต่ต้นฉบับที่หลุดออกมานั่น ดูเหมือนจะเป็นฝีมือหนอนบ่อนไส้นะ!”
“ฉันเป็นคนในวงการ โอหลินเฉวียนเตรียมฟ้องบริษัทความงามทางการแพทย์กู้ข้อหาละเมิดสิทธิ์แล้ว”
เพียงชั่วข้ามคืน ข่าวโจมตีที่ถูกว่าจ้างให้เผยแพร่ก็ทำให้เซรั่มตัวใหม่ของบริษัทความงามทางการแพทย์กู้ถูกคนทั้งโลกออนไลน์ต่อต้าน ราวกับดาราที่ถูกปล่อยข่าวเสียหาย
ในข่าวระบุว่า เซรั่มตัวใหม่ของบริษัทความงามทางการแพทย์กู้อ้างว่ามีสรรพคุณระดับเซลล์ แต่ความจริงกลับขโมยสูตรผลิตภัณฑ์เรือธงของแบรนด์เครื่องสำอางชื่อดังอย่างโอหลินเฉวียน ซึ่งก็คือเซรั่มชะลอวัย มาลอกเลียนแบบแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
ภาพประกอบเป็นรูปถ่ายหลายใบ ดูก็รู้ว่าหลุดมาจากคนในบริษัท มีทั้งต้นฉบับงานเขียนของเผยซีและภาพเปรียบเทียบกับสูตรเซรั่มชะลอวัยของโอหลินเฉวียน
ชาวเน็ตที่ชอบแสดงความเห็นต่างก็คิดว่าหลักฐานที่บริษัทความงามทางการแพทย์กู้ลอกเลียนแบบเซรั่มชะลอวัยของโอหลินเฉวียนนั้นชัดเจนแล้ว
เซรั่มชะลอวัยของโอหลินเฉวียนยื่นจดสิทธิบัตรสูตรไปนานแล้ว เรื่องนี้จึงเหมือนบริษัทความงามทางการแพทย์กู้ยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเองแท้ ๆ
กู้หว่านหนิงนั่งไถโทรศัพท์อยู่ในห้องทำงาน
ภายนอกดูสงบนิ่งราวกับไม่ทุกข์ร้อน แต่ในใจดีใจจนแทบคลั่ง
เธอไม่คิดเลยว่าแค่ใช้เงินไม่กี่หมื่นจ้างคนปล่อยข่าวเสียหายกับกองเชียร์ออนไลน์ ก็จะปั่นกระแสได้ใหญ่โตขนาดนี้