เสิ่นเยี่ยนมองรอยยิ้มตื่นเต้นที่ค่อย ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเผยซี แต่ไม่ได้ถามอะไร
เขาไม่จำเป็นต้องถาม
เวลานั้น พนักงานเสิร์ฟก็ยกอาหารจานที่สองมาให้
กุ้งล็อบสเตอร์สีน้ำเงินกับเห็ดทรัฟเฟิลดำ ตกแต่งด้วยแผ่นทองคำบริโภคได้ 24K
“หรูหราจริง ๆ...”
“วันนี้เป็นวันที่ควรฉลอง จะหรูหราหน่อยก็ไม่แปลก”
“วันที่ควรฉลองเหรอ?”
เผยซีเอียงคอมองเสิ่นเยี่ยน
คงไม่ใช่ว่าเสิ่นเยี่ยนรู้ล่วงหน้าว่าวันนี้เธอเพิ่งตัดสินใจโค่นบริษัทความงามทางการแพทย์กู้หรอกนะ?
ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ตอนที่กู้ลี่เฉิงใช้พ่อของเธอข่มขู่ให้ช่วยกู้หว่านหนิงแก้ปัญหา เธอก็คิดจะใช้แผนซ้อนแผน
ด้วยนิสัยชอบเอาหน้าและใจร้อนอยากเห็นผลของกู้หว่านหนิง ขอแค่เธอสร้างผลงานได้ กู้หว่านหนิงต้องแย่งไปแน่
เธอจึงให้หลินอี้เหิงช่วยส่งเหยื่อล่อผ่านโอหลินเฉวียนไปให้กู้หว่านหนิง แล้วชักนำกู้หว่านหนิงให้ไปหาอัจฉริยะด้านเภสัชศาสตร์ “ยาของชเรอดิงเงอร์”——
ซึ่งก็คือตัวเผยซีเอง
เมื่อเป็นเช่นนี้ ทรัพย์สินทั้งหมดของกู้หว่านหนิงและบริษัทความงามทางการแพทย์กู้ก็จะตกอยู่ในมือเธอ
เดิมทีเผยซียังลังเลมาตลอดว่าควรลงมือเมื่อไร
แต่บังเอิญเหลือเกินที่เธอมาเจอกู้เฉิน กู้หว่านหนิง และหยวนหยวนในร้านอาหารระดับหรูหราสุดพิเศษอย่างลิมาอาโต
เธอจึงตัดสินใจลงมือในตอนที่ครอบครัวสามคนนี้กำลังมีความสุขที่สุด เพื่อฟาดพวกเขาให้หน้าหงาย
แต่แผนการนี้เธอไม่ได้บอกใครเลย
เผยซีมองเสิ่นเยี่ยนที่กำลังรับประทานอาหารอย่างสง่างามอยู่ตรงหน้า แล้วถามด้วยความสงสัยว่า
“ที่คุณบอกว่าจะฉลอง...คงไม่ได้หมายถึงฉันเลี้ยงข้าวคุณ แต่ไม่ต้องจ่ายสักบาทหรอกนะ?”
พอพูดจบ เผยซีก็รู้สึกว่าเสิ่นเยี่ยนเหมือนจะยิ้ม
ก่อนหน้านี้ที่หน้าร้านอาหาร เธอยืนกรานว่าคำไหนคำนั้น เรื่องที่รับปากไว้เธอไม่อยากผิดคำ