สีหน้าของกู้เฉินเปลี่ยนไปทันที
การเปลี่ยนแปลงนั้นย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของกู้ลี่เฉิง
「อาเฉิน เธอกับเสี่ยวซีทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า?」
「มะ... ไม่มีครับ...」
กู้เฉินส่ายหน้า
「ไม่ใช่ความผิดของพี่หรอก ทั้งหมดเป็นเพราะเผยซีคนนั้น...」
กู้หว่านหนิงฝืนความเจ็บปวดทั่วร่าง ลุกขึ้นยืน
「เสี่ยวซีเป็นพี่สะใภ้ของเธอ ทำไมถึงไม่ให้เกียรติเขาแบบนี้」
กู้ลี่เฉิงรีบตำหนิกู้หว่านหนิงทันที
「พ่อ...」
กู้หว่านหนิงเดินมาหากู้ลี่เฉิง สีหน้าเคร่งขรึมเปี่ยมความชอบธรรม
「อย่ามาโทษว่าหนูไม่ให้เกียรติเธอเลยค่ะ เป็นเพราะสิ่งที่เธอทำต่างหากที่ไม่คู่ควรกับการให้เกียรติ... พ่อไม่รู้หรอกว่าบริษัทของเราเจอเรื่องใหญ่จนต้องเข้าสู่กระบวนการชำระบัญชีล้มละลายแล้ว แต่เผยซีคนนั้นกลับกำลังทำอะไรอยู่?」
กู้หว่านหนิงจงใจขึ้นเสียงสูง แถมยังหันไปปรายตามองอิ่นเจวียน
อิ่นเจวียนย่อมถูกคำพูดของเธอดึงความสนใจไป
「เผยซีกำลังกินข้าวกับหนุ่มหล่อคนหนึ่งค่ะ!」
พอกู้หว่านหนิงพูดจบ อิ่นเจวียนก็ผุดลุกขึ้นทันที
「แกว่าอะไรนะ?」
กู้หว่านหนิงรู้อยู่แล้วว่าอิ่นเจวียนต้องมีปฏิกิริยารุนแรงที่สุด จึงแอบหัวเราะในใจ
「แม่คะ... เผยซีเลี้ยงข้าวหนุ่มหล่อ ไม่ได้ไปกินร้านธรรมดานะคะ พวกเขาไปลิมาอาโต นั่งที่นั่งหลวงแสงออโรราระดับสูงสุด ยอดใช้จ่ายขั้นต่ำตั้ง 20 ล้านเลยค่ะ!」
น้ำเสียงของกู้หว่านหนิงที่เน้นหนักเบาเป็นจังหวะทำให้อิ่นเจวียนโมโหจนตัวสั่น
「หนูไม่ได้โกหกนะคะ... พี่ชายหนู กับหยวนหยวนก็เห็นกันหมด เผยซีสวมชุดราตรีเกาะอก คล้องแขนหนุ่มหล่อคนนั้นด้วย...」