หมัดของกู้เฉินกระแทกโต๊ะทำงานดังปัง
กู้หว่านหนิงพินิจใบหน้าของกู้เฉิน
“พี่ชาย โมโหขนาดนี้... อย่าบอกนะว่าหึง?”
“จะเป็นไปได้ยังไง...”
กู้เฉินรีบปฏิเสธเสียงแข็ง
“พี่ไม่ได้ชอบเผยซีสักหน่อย”
เห็นกู้เฉินไม่ได้มีท่าทีเหมือนกำลังโกหก กู้หว่านหนิงจึงคลายใจ
“แต่ไม่ว่ายังไง เผยซีก็ยังเป็นภรรยาของพี่ในสายตาคนนอก ตอนนี้คนทั้งบริษัทต่างรู้ว่าเธอยั่วประธานใหญ่ตระกูลหลี่ พี่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่...”
กู้เฉินส่ายหน้า
“เผยซีคงแค่ไปกินข้าวกับคุณหลี่ สร้างความสนิทสนมกันนิดหน่อยเท่านั้น”
“เธอสวมเขาให้พี่ขนาดนี้แล้ว พี่ยังช่วยพูดแทนเธออีกเหรอ?”
เห็นกู้หว่านหนิงโกรธ กู้เฉินก็รีบปลอบ
“พี่ไม่ได้ช่วยพูดแทนเธอ แค่คิดว่าไม่ว่ายังไงเผยซีก็เป็นคุณหนูใหญ่แห่งสำนักยาเผยหยวน คงไม่ถึงกับยอมขายตัวเพื่อโครงการเดียวหรอก”
“แต่เมื่อคืนเธอก็ไม่ได้กลับบ้านไม่ใช่เหรอ? ปกติก็เที่ยวสนุกอยู่แล้ว บางทีอาจอยากลองเปลี่ยนรสชาติก็ได้!”
กู้เฉินอ้าปาก ยังอยากโต้แย้งกู้หว่านหนิง
แต่เขาก็ไม่อยากทำให้กู้หว่านหนิงไม่พอใจ
เรื่องที่เผยซีชอบเที่ยวเป็นความจริง ช่วงหนึ่งก่อนหน้านี้เธอหมกตัวอยู่ในไนต์คลับของฟางหนานแทบทุกวัน
แต่กู้เฉินไม่คิดว่าเผยซีจะสนใจหลี่อวิ๋นเฉิง และยิ่งไม่เชื่อว่าเธอจะยอมลดตัวไปนอนกับใครเพื่อโครงการเดียว
พอนึกถึงเรื่องที่เมื่อคืนเผยซีไม่กลับบ้านอีกแล้ว ใจกู้เฉินก็ยิ่งกระวนกระวาย
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ลังเลอยู่หลายครั้ง ก่อนจะโทรหาฟางหนานในที่สุด
เมื่อเห็นชื่อกู้เฉินปรากฏบนหน้าจอ ฟางหนานก็ไม่อยากรับสายตั้งแต่แรก
