“เคร้ง!”
เสียงโลหะกระทบกันดังใสกังวาน เงาดำนั้นถูกเธอเตะกระเด็นไปชนต้นไม้ใหญ่ข้างทาง
คราวนี้เธอถึงได้เห็นชัด ๆ ว่าสิ่งนั้นไม่ใช่เงาดำอะไรทั้งนั้น แต่เป็นแมลงสาบตัวเบ้อเริ่มสีดำ!
ตัวใหญ่เท่ากำปั้นของผู้ใหญ่เลยทีเดียว
แมลงสาบยังไม่ตาย มันพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเย่ซิงฉืออีกครั้ง
มันเร็วมากจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
“เหมียว!”
เสี่ยวไป๋กระโจนออกจากอ้อมแขนของเธออย่างรวดเร็ว
มันตวัดอุ้งเท้าตบแมลงสาบร่วงลงมา
ขนทั่วร่างของเย่ซิงฉือลุกชัน ร่างกายตอบสนองเร็วกว่าสมอง เธอยกเท้าเหยียบลงไปตามสัญชาตญาณ
“แผละ!”
【สังหารแมลงสาบยักษ์สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +1】
【ยินดีด้วย ได้รับฉายา ‘นักล่าจักรกล’ เมื่อสวมฉายานี้จะได้รับพละกำลัง +1 และความว่องไว +1】
เธอเลือกสวมฉายาทันที
รู้สึกได้ชัดว่าร่างกายมีเรี่ยวแรงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
ตอนนั้นเอง เสียงประกาศของต่งต่งเหยาก็ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง
【ยินดีด้วย ผู้เล่น “เย่หล่านซิงเหอ” สังหารครั้งแรกของเซิร์ฟเวอร์สำเร็จ ได้รับรางวัลสังหารครั้งแรก】
【พวกโง่ทั้งหลาย ยอดฝีมือเขาชนะตั้งแต่ยังไม่ออกสตาร์ตแล้ว พวกแกยังไม่ออกเดินทางอีก หรือกำลังเล่นปั้นโคลนอยู่ข้างทางกันล่ะ?】
เย่ซิงฉือเพิ่งได้สติกลับมาจากความสยองเมื่อครู่
ถ้าเสี่ยวไป๋ตอบสนองไม่เร็วเมื่อกี้ แมลงสาบยักษ์นั่นคงบินมาเกาะหน้าเธอแล้ว
เธอตบอกตัวเองเบา ๆ ด้วยความหวาดเสียว ก่อนจะจุ๊บมันอย่างดีใจอีกครั้ง
“สมกับเป็นเสี่ยวไป๋จริง ๆ เก่งมากเลย!”
เสี่ยวไป๋ถูแก้มเธออย่างมีความสุข
จากนั้นเย่ซิงฉือก็ใช้เท้าเขี่ยซากแมลงสาบน่าขยะแขยงให้พ้นทางเข้าไปในหมอกดำ แล้วเดินไปที่หีบไม้
【ได้รับไส้กรอก ×1, แผ่นไม้ ×1, ผ้า ×1】
ของที่ได้จากหีบไม้ใบนี้เห็นได้ชัดว่าน้อยกว่าหีบสีเงินเมื่อครู่ ดูท่าหีบจะมีแบ่งระดับด้วย
แต่มีไส้กรอกหนึ่งชิ้นแล้ว ในถุงใบเล็กด้านหลังรถเข็นของเธอก็ยังมีอาหารแมวอยู่อีกถุงหนึ่ง อย่างน้อยตอนนี้เธอกับเสี่ยวไป๋ก็ยังไม่ต้องกลัวว่าจะหิว
เมื่อแน่ใจแล้วว่าแถวนี้ไม่มีหีบเหลืออีก เธอจึงกลับไปเข็นรถเข็นเตรียมออกเดินทาง
เธอพับผ้าห่มผืนเล็กที่เดิมใช้คลุมขาเก็บไว้ในหีบสีเงิน ให้เสี่ยวไป๋เข้าไปนอนข้างในได้ชั่วคราว
พื้นที่ว่างข้าง ๆ ยังใช้เก็บของจุกจิกได้อีกนิดหน่อย
เธอเข็นรถเข็นเดินทางต่อ
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป หมอกหนาจะกลืนกินถนน
เธอเคลื่อนที่ช้าเกินไป ต้องเร่งทำเวลาให้มากที่สุด
เมื่อแน่ใจว่าข้างทางไม่มีหีบ เธอก็มองไปที่แผงหน้าจออีกครั้ง
【ชอบกินโดนัท: ทำไมยังมีมอนสเตอร์อีกล่ะ? เย่หล่านซิงเหอเป็นยอดฝีมือเหรอ? ขอพี่ชายพาไปด้วยคน~】
【เจ้าหัวสับปะรด: @เย่หล่านซิงเหอ ออกมาพูดอะไรหน่อยสิ? รางวัลระบบคืออะไร? เอามาให้พวกเราดูหน่อยสิ】
【มะนาวไม่เปรี้ยว: ทำไมรางวัลของเขาต้องให้แกดูด้วย? ทำไมแกไม่เอาของที่มีมาให้พวกเราดูล่ะ?】
【เจ้าหัวสับปะรด: คนข้างบนเห่าอะไรของแก? ของของฉันมันเกี่ยวอะไรกับแก?】
【จนแต่มีความสุข: ทุกคนอย่าเพิ่งรีบออกเดินทาง เมื่อกี้ฉันเจอหีบข้างทาง ข้างในมีขนมปังสองก้อนกับน้ำหนึ่งขวดด้วย!】
【ลมดีน้ำขึ้น: รับซื้อน้ำมัน! รับซื้อน้ำมัน! ใครมีน้ำมันบ้าง ฉันแลกของให้ได้!】
พอเห็นหน้าจอ เย่ซิงฉือถึงนึกขึ้นได้ว่ายังมีรางวัลระบบอยู่
อยู่ไหนนะ?
เธอหาอยู่รอบหนึ่ง ก่อนจะเจอหีบทองในกระเป๋าเก็บของ
หีบสีทองอร่ามประณีตสวยงามยิ่งกว่าหีบสีเงินใบก่อน
แถมยังหนักอึ้งขนาดนี้ ข้างในน่าจะมีของดีอยู่สินะ?
คราวนี้มีประสบการณ์จากครั้งก่อน เธอจึงเอาหีบไปวางริมทาง แล้วหาต้นไม้ใหญ่ใช้เป็นที่กำบัง
จากนั้นก็เก็บกิ่งไม้ที่ค่อนข้างหนามาถือไว้ในมือ
เธอค่อย ๆ เข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง แล้วใช้เท้าเตะหีบให้เปิด พร้อมกับกวัดแกว่งไม้ในมือหลายครั้งติดกัน
แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เหมียว?”
เสี่ยวไป๋เอียงคอมองเธออย่างสงสัย
เย่ซิงฉือแตะจมูก ดูท่ารางวัลจากระบบจะไม่มีมอนสเตอร์อยู่ข้างใน หรือไม่ก็แค่เธอโชคดีเท่านั้น
เธอมองเข้าไปในหีบ
【เฟือง ×1, แบตเตอรี่ ×2, ขนมแป้งไส้ครีมเยิ้ม ×3, น้ำแร่ ×2, การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ ×1】
มีการ์ดอัปเกรดยานพาหนะด้วยเหรอ?
หมายความว่ารถเข็นของเธออัปเกรดได้งั้นสินะ?
เย่ซิงฉือหยิบการ์ดอัปเกรดยานพาหนะออกมา แล้วใช้กับรถเข็นทันที
ระบบแสดงข้อความแจ้งเตือน: วัสดุอัปเกรดไม่เพียงพอ
【วัสดุที่ต้องใช้ในการอัปเกรด: แผ่นไม้ (3/10), ผ้า (1/5), แบตเตอรี่ (2/2), การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ ×1】
แบตเตอรี่มีครบแล้ว ตอนนี้เธอยังขาดแผ่นไม้อีก 7 แผ่นกับผ้าอีก 4 ชิ้น
ยังไงวันนี้หมอกก็ยังตามมาไม่ทัน เธอยังมีเวลาออกหาหีบ
วันนี้ต้องพยายามรวบรวมวัสดุที่ใช้ในการอัปเกรดให้ครบ
เดินไปได้หนึ่งชั่วโมง เย่ซิงฉือก็เริ่มทนไม่ไหว
เธอหยิบน้ำออกมาดื่มเล็กน้อย แล้วหยิบชามใบเล็กที่เอาไว้ป้อนแมวซึ่งอยู่บนรถมาให้เสี่ยวไป๋ดื่มน้ำด้วย
เจ้าเด็กน้อยปรับตัวได้ดีทีเดียว เสียดายแต่อาหารแมวที่เธอเอามามีพอให้เสี่ยวไป๋กินได้แค่สามวัน
ดูท่าหลังจากนี้คงต้องหาทางหาอาหารมาเพิ่ม
เธอนั่งพักบนรถเข็นครู่หนึ่ง ค่าพลังงานยังเหลือ 94
เดินหนึ่งชั่วโมงใช้ไปแค่ 6 แต้ม ยังไม่รวมกิจกรรมอื่น ถ้าเดินสักสิบชั่วโมง ค่าพลังงานคงลดฮวบไปเกือบหมด
นอกจากนี้เธอยังพบว่าขาของตัวเองไม่จำเป็นต้องชาร์จไฟ
หมายความว่าถ้าไม่พัง ก็ใช้งานได้เรื่อย ๆ
พอเข้าใจเรื่องนี้ เย่ซิงฉือก็โล่งใจขึ้นมาบ้าง
อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องชาร์จไฟ
บนถนนสายนี้ไม่รู้ว่าจะเจออันตรายเมื่อไร ถ้าขาทั้งสองข้างขยับไม่ได้อีก แล้วจะต่างอะไรกับนั่งรอความตาย?
เธอเป็นคนพิการมานานกว่าสิบปี ในที่สุดก็มีโอกาสได้ยืนขึ้นและใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ
ชักเริ่มรู้สึกชอบเกมเอาชีวิตรอดนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว
อย่างน้อยก็ดีกว่านั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต
เธอใช้เชือกป่านผูกหีบสีเงินไว้ด้านหลังรถเข็น เสี่ยวไป๋กลับไปนอนขดอยู่บนตักของเธอ ทั้งคู่ได้ดื่มด่ำกับช่วงเวลาเงียบสงบที่หาได้ยากอีกครั้ง
เธอตรวจดูระยะทางที่เดินทางได้ในวันนี้
【ระยะทางที่เดินทางวันนี้: 5 กิโลเมตร】
【ระยะห่างจากช่วงถนนที่หมอกจะกลืนกิน: 5 กิโลเมตร】
เธออดอิจฉาผู้เล่นที่เริ่มเกมมาก็มีรถไม่ได้ อย่างน้อยรถก็ยังดีกว่ารถเข็น
พักสิบนาทีแล้ว เธอก็เข็นรถเข็นเดินหน้าต่อ
กลางคืนยังต้องพัก ถ้าตอนนี้ไม่รีบเดิน พอพรุ่งนี้หมอกเริ่มกลืนกินถนน ก็เท่ากับเริ่มนับถอยหลังสู่ความตาย
ตอนนี้รีบเพิ่มระยะห่างไว้ก่อนถึงจะอุ่นใจกว่า
เดินต่ออีกครึ่งชั่วโมง เย่ซิงฉือก็เจอหีบไม้อีกใบ
ทันทีที่เปิดหีบ หนูตัวใหญ่สีดำก็พุ่งออกมาอย่างที่คิด
ครั้งนี้เย่ซิงฉือเตรียมตัวไว้แล้ว เธอเบี่ยงหลบไปหลังต้นไม้ พลางฟาดกิ่งไม้ในมือใส่หัวหนูดำตัวใหญ่เต็มแรง
ไม่เปิดโอกาสให้หนูได้ตั้งตัว เธอฟาดซ้ำลงไปอีกหลายครั้ง จนกิ่งไม้หักจึงหยุดมือ
【สังหาร “หนูดำ” ได้รับค่าประสบการณ์ 1 แต้ม】
【ได้รับแผ่นไม้ ×1, น้ำมันเบนซิน 5 ลิตร ×2, ผ้า ×2】
เธอมองถังน้ำมันเบนซินสองถัง ตอนนี้ยังขาดแผ่นไม้ 6 แผ่นกับผ้า 2 ชิ้นจึงจะอัปเกรดยานพาหนะได้
การอัปเกรดต้องใช้แบตเตอรี่ มีโอกาสสูงว่าหลังอัปเกรดแล้วรถจะใช้พลังงานไฟฟ้า น้ำมันเบนซินคงไม่มีประโยชน์ เก็บไว้ก็เปล่าประโยชน์ สู้เอาไปแลกวัสดุอัปเกรดตอนนี้ดีกว่า
เธอเปิดห้องแชตอีกครั้ง แวบเดียวก็เห็นคนที่รับซื้อน้ำมัน
【ลมดีน้ำขึ้น: ใครมีน้ำมันบ้างวะ? รถห่วย ๆ ของฉันกินน้ำมันเหมือนดื่มน้ำเลย โคตรเซ็ง! รับซื้อน้ำมันด่วน ๆ!】
【ขี่หอยทากไปขึ้นรถเมล์: ใครมีของกินบ้าง? เมื่อคืนฉันทำงานล่วงเวลาไม่ได้กินข้าว ตอนนี้หิวจนแทบไม่มีแรงแล้ว สเกตบอร์ดก็ไถไม่ไหว】
【ว่าที่สมาชิกบอยแบนด์หนึ่งแปดแปด: น้ำ ใครมีน้ำบ้าง ฉันกำลังจะตายเพราะกระหายแล้ว】
【กึ่งฝันกึ่งตื่น: เอาน่า ของที่เปิดได้มีแค่นั้น ฉันยังกินไม่พอเลย ตอนนี้จนกรอบจนเหรียญกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง】
【คุณลุงนักเก็บของเก่า: มีใครมีฟันปลอมไหม?】
เห็นชื่อผู้เล่นที่คุ้นตา เย่ซิงฉือก็เปิดหน้าต่างข้อความส่วนตัวของลมดีน้ำขึ้น
【น้ำมันเบนซินหนึ่งถัง แลกแผ่นไม้ 6 แผ่นกับผ้า 2 ชิ้น เอาไหม?】