เฟิงเซิงสุ่ยฉี่: “เย่หล่านซิงเหอ? คนเก่งที่เพิ่งสังหารมอนสเตอร์ตัวแรกได้งั้นเหรอ? ฉันแลก!”
ผู้เล่นเฟิงเซิงสุ่ยฉี่ขอแลกไม้กระดาน ×6 และผ้า ×2
เย่ซิงฉือไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตกลงง่ายขนาดนี้ จึงรีบแลกน้ำมันเบนซินหนึ่งถังให้ไป
“ขอบคุณ”
ผู้เล่นเฟิงเซิงสุ่ยฉี่ขอเพิ่มเพื่อน
เย่ซิงฉือลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกดรับ
เฟิงเซิงสุ่ยฉี่: “คนเก่ง ถ้าต่อไปมีน้ำมันเบนซินอีก อย่าลืมแลกให้ฉันก่อนนะ เรื่องของแลกเปลี่ยนคุยกันได้ รถห่วย ๆ ของฉันกินน้ำมันเกินไป”
เย่ซิงฉือ: “ได้”
เธอกดปิดหน้าต่างแชตทันที
【วัสดุที่ต้องใช้ในการอัปเกรดยานพาหนะ: ไม้กระดาน ×(10/10), ผ้า ×(5/5), แบตเตอรี่ ×(2/2), การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ ×1】
【เงื่อนไขครบแล้ว ต้องการอัปเกรดตอนนี้หรือไม่?】
“ใช่!”
การอัปเกรดใช้เวลา 5 นาที เธออุ้มเสี่ยวไป๋รออยู่ข้าง ๆ
เมื่อผ่านไป 5 นาที แสงสีขาวก็ห่อหุ้มรถเข็นของเธอไว้
หลังแสงจางหาย ตรงหน้าเธอก็ปรากฏรถไฟฟ้าสี่ล้อสีดำประกายทองสุดเท่คันหนึ่ง
ด้านหลังยังมีหีบเก็บของยาวกว่าครึ่งเมตร กว้างพอ ๆ กับตัวรถ พอดีให้เสี่ยวไป๋ใช้พักผ่อน
น่าเสียดายอย่างเดียวคือไม่มีหลังคาบังแดด ขับตอนกลางวันคงร้อนน่าดู
เธอก้มมองข้อมูลยานพาหนะ
ยานพาหนะระดับ 2: รถไฟฟ้าสี่ล้อ (ความเร็ว 25 กิโลเมตร/ชั่วโมง คุณยายยังใช้ไปจ่ายตลาด)
ต้องใช้การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ 50 ใบ จึงจะปลดล็อกวัสดุสำหรับอัปเกรดเป็นระดับ 3
อัปเกรดเป็นระดับ 2 ใช้แค่ 1 ใบ แต่พอเป็นระดับ 3 กลับต้องใช้ถึง 50 ใบ
ดูท่าในช่วงสั้น ๆ นี้คงอัปเกรดยานพาหนะอีกไม่ได้แล้ว
【ยินดีกับผู้เล่น “เย่หล่านซิงเหอ” ที่เป็นผู้เล่นคนแรกทั่วเซิร์ฟเวอร์ซึ่งอัปเกรดยานพาหนะระดับ 2 สำเร็จ ได้รับหีบสมบัติปริศนาจากระบบ 1 ใบ】
【คนเก่งเขาอัปเกรดยานพาหนะเป็นระดับ 2 กันแล้ว พวกขยะอย่างพวกแกมัวทำอะไรกันอยู่?】
【เข้ามาเที่ยวเล่นในเกมเอาชีวิตรอดหรือไง?】
ต่งต่งเหยาเปิดโหมดเหน็บแนมที่คุ้นเคย ช่วยเย่ซิงฉือเรียกความเกลียดชังมาได้อีกระลอก
เย่ซิงฉือมีเส้นดำผุดตรงขมับ ก่อนเอ่ยลอดไรฟันอย่างหงุดหงิด
“ต่งต่งเหยา ขอบใจมากนะ!”
ต่งต่งเหยา: “ไม่เป็นไร~ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าอันดับหนึ่งที่อ่อนปวกเปียกขนาดนี้จะทนไปได้สักแค่ไหน?”
เย่ซิงฉือ: “……”
รู้สึกเหมือนโดนเหน็บเข้าเต็ม ๆ
【หล่อจนไม่มีเพื่อน: อ๊ากกก! คนเก่งซิงเหอ! ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่ายานพาหนะอัปเกรดยังไง!】
【เจ้าหัวสับปะรดนั่น: @เย่หล่านซิงเหอ มีข่าวแล้วก็ปิดบังไม่ยอมบอกพวกเรา หมายความว่ายังไง?】
【กึ่งฝันกึ่งตื่น: ใช่เลย พวกเราก็เป็นคนบ้านเดียวกัน มีข่าวดีก็ควรแบ่งปันกันสิ เก็บไว้คนเดียวไม่ดีหรอกมั้ง?】
【เย่หล่านซิงเหอ: ยานพาหนะกับวัสดุที่ต้องใช้คงแตกต่างกันไป แต่ยานพาหนะทุกชนิดต้องใช้ ‘การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ’】
【จนแต่มีความสุข: การ์ดอัปเกรดยานพาหนะคืออะไร? มีแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่าที่สงสัย?】
【ขบถโดยสันดาน: มีใครมีเสื้อผ้าเหลือบ้างไหม? ตอนนี้ฉันเอาผ้ามาพันตัวทั้งร่าง ทำอะไรไม่สะดวกเลย】
【หญ้าลืมทุกข์: ฮือ ๆ ฉันโดนงูกัดแล้วก็ถูกพิษ ใครมียาถอนพิษบ้าง? ฉันยอมแลกกับทรัพยากรทั้งหมดที่มีเลย】
ตอนนี้เพิ่งเริ่มเกม ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังเปิดหาอาหารได้ไม่กี่ชิ้น แล้วจะไปมียาถอนพิษได้ยังไง
หลังจากหญ้าลืมทุกข์ส่งข้อความได้ไม่นาน รูปโปรไฟล์ก็กลายเป็นสีดำ
ทุกคนยังสังเกตเห็นด้วยว่าจำนวนคนในห้องโถงเปลี่ยนไป
เขตฮวาเซี่ย 11 เขตย่อย 888 (99976/100000)
นับตั้งแต่เข้าเกมมา เวลายังไม่ถึง 2 ชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่จำนวนผู้เล่นกลับลดลงไปแล้ว 24 คน
นี่แค่ช่วงมือใหม่เท่านั้น
หากผ่านช่วงมือใหม่ไปแล้ว ความอันตรายจะเพิ่มขึ้นถึงระดับไหนแทบไม่อยากคิด
เย่ซิงฉือเลิกดูข้อความในห้องโถง
แล้วหันไปมองหีบสีดำในกระเป๋าแทน
หีบใบนี้ต่างจากใบก่อน ๆ เป็นหีบสมบัติปริศนาที่ระบบมอบให้ ทั้งใบเปล่งประกายสีทองจาง ๆ
เย่ซิงฉือยังคงอาศัยต้นไม้บังตัวตอนเปิดหีบ เพื่อป้องกันอันตราย เธอยังสั่งให้เสี่ยวไป๋ถอยไปไกลหน่อยด้วย
เธอใช้กิ่งไม้เขี่ยเปิดหีบ ข้างในก็ยังไม่มีมอนสเตอร์
【ได้รับ: น้ำแร่ ×4, หม้อไฟสำเร็จรูปแบบให้ความร้อนในตัว ×2, กระจก ×3, ไม้กระดาน ×3, ชุดเสื้อแจ็กเก็ตกันน้ำ ×1, กระบี่สั้นชั้นดี ×1, เฟือง ×3, การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ ×1, เหรียญเอาชีวิตรอด ×100】
แสงสีฟ้าวาบขึ้น เย่ซิงฉือเห็นกระบี่สั้นที่เปล่งประกายสีฟ้าได้ในทันที
(คุณภาพไอเทม: สีขาว＜สีฟ้า＜สีม่วง＜สีทองระดับตำนาน)
สมกับเป็นรางวัลจากระบบ ถึงกับได้อาวุธมาด้วย
กระบี่สั้นชั้นดี: ผลงานฝึกมือของช่างแคระเผ่าก็อบลิน คมกริบตัดเหล็กได้ราวกับตัดโคลน เมื่อใช้งาน พละกำลัง +1
พอถือกระบี่สั้นไว้ในมือ เธอก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
คราวนี้เธอลองดูข้อมูลส่วนตัว
ผู้เล่น: เย่หล่านซิงเหอ
ฉายา: นักล่าจักรกล (สวมใส่อยู่)
เลเวล: 0 (2/20)
ยานพาหนะระดับ 2: รถไฟฟ้าสี่ล้อ (ความเร็ว 25 กิโลเมตร/ชั่วโมง คุณยายยังใช้ไปจ่ายตลาด)
ร่างกาย: 4 (สภาพร่างกายแบบนี้ แม้แต่คุณยายข้างบ้านยังสู้ไม่ได้)
พละกำลัง: 4+2 (ฟันทีเดียว เด็กน้อยล้มหนึ่งคน)
สติปัญญา: 8 (โอ้โห? ในที่สุดก็มีค่าที่พอดูได้สักที)
ความว่องไว: 4+1 (เตะขาดันขาคู่ที่ดีของคนขาเป๋)
โชค: 8 (ดวงดีจริงไม่ได้โม้)
เสน่ห์: 7 (ใครล่ะจะไม่อยากมีขาจักรกลสุดเท่?)
พลังชีวิต: 40/40 (เปราะบางขนาดนี้ แค่ล้มก็อาจตายได้ แต่เป็นจักรกลคงล้มยากหน่อย)
พลังเวท: 80/80 (พอถูไถ)
อาวุธ: กระบี่สั้นชั้นดี
เธอหยิบชุดเสื้อแจ็กเก็ตกันน้ำออกมาสวมทันที
เสื้อแจ็กเก็ตสีดำพอดีตัวเป๊ะ
เธอมัดผมเป็นหางม้าสูง พอแต่งตัวครบก็ดูเท่ขึ้นมาทั้งคน
กระบี่สั้นชั้นดีเหน็บไว้ที่เอว หยิบใช้ได้สะดวกกว่า
ส่วนน้ำมันเบนซินที่เหลืออีกถังเธอก็ไม่ได้ใช้ จึงติดต่อเฟิงเซิงสุ่ยฉี่อีกครั้ง
“น้ำมันเบนซินหนึ่งถัง แลกแบตเตอรี่ได้ไหม?”
เฟิงเซิงสุ่ยฉี่: “ไม่มีแบตเตอรี่ เอาอาหารแทนได้ไหม?”
เย่ซิงฉือมองอาหารในกระเป๋า ถ้ากินอย่างประหยัดก็น่าจะพออยู่ได้ 2 วัน
แต่แบตเตอรี่บนรถใช้ได้ไม่ถึง 2 วัน
“ไม่ได้ ฉันเก็บไว้ให้ได้ ถ้าได้แบตเตอรี่แล้วค่อยติดต่อมา”
เย่ซิงฉือปิดหน้าต่างแชต แล้วขึ้นรถไฟฟ้าสี่ล้อขับต่อทันที
ความเร็ว 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมงไม่ถือว่าเร็วมาก อย่างน้อยก็เร็วกว่าหมอกดำถึง 5 เท่า
“ขึ้นรถไฟฟ้าคันโปรด~”
“เหมียว~”
บนถนนเปลี่ยว ยังมีเสี่ยวไป๋คอยอยู่เป็นเพื่อน เย่ซิงฉือจึงอารมณ์ดีมาก
เมื่อเทียบกับการเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ต้องพึ่งรถเข็น เธอกลับชอบเกมเอาชีวิตรอดนี้มากกว่า
อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ดูไม่ต่างจากคนปกติ
ขับไปได้ไม่นาน เย่ซิงฉือก็ได้รับข้อความจากระบบอีกครั้ง
【ผู้เล่นเฟิงเซิงสุ่ยฉี่เสนอแลกเปลี่ยนกับคุณ: แบตเตอรี่ 2 ก้อน แลกน้ำมันเบนซิน 5 ลิตร 1 ถัง ต้องการยอมรับหรือไม่?】
เย่ซิงฉือไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะลงมือได้เร็วขนาดนี้
เธอกดตกลงทันที
เธอขับรวดเดียว 3 ชั่วโมง ได้หีบไม้ 3 ใบและหีบสีเงิน 1 ใบ
【ได้รับไม้กระดาน ×4, เชือกป่าน ×2, กระจก ×3, เครื่องแยกชิ้นส่วนของเก่าขึ้นสนิม】
ของที่ได้จากหีบไม้ทั้งสามใบล้วนเป็นวัสดุพื้นฐาน มีเพียงหีบสีเงินที่เปิดออกมาแล้วได้ของแปลกใหม่ชิ้นหนึ่ง
เครื่องแยกชิ้นส่วนของเก่าขึ้นสนิม: สามารถแยกสิ่งของใด ๆ ให้กลายเป็นวัสดุได้ มีโอกาสแยกไม่สำเร็จ