ซือเหอหยวนเลขที่ 95
เมื่อซ่งเซียงหยางกลับมาถึงลานบ้าน ก็เห็นคนสองคนยืนอยู่หน้าบ้านของเขา ข้าง ๆ มีกล่องเครื่องมือวางอยู่
เขาเดินเข้าไปถาม “ทั้งสองท่านคือ...”
ชายวัยกลางคนที่อายุมากกว่าอธิบาย “หัวหน้าหลิวจากสำนักงานเขตแนะนำพวกเรามาครับ”
ซ่งเซียงหยางถามอย่างสนใจ “คุณคือช่างเหลยใช่ไหม”
ชายคนนั้นชะงักไป “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมแซ่เหลย”
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ
ซือเหอหยวนเปลี่ยนคนไปเรื่อย ๆ แต่ตระกูลช่างเหลยนี่คงอยู่ยาวนาน
เขาล้วงซองบุหรี่ต้าเฉียนเหมินครึ่งซองออกจากกระเป๋า ดึงออกมาสองมวนแล้วยื่นให้ “เมื่อกี้ผมไปจัดการธุระนิดหน่อย ปล่อยให้ทั้งสองท่านรอนานแล้ว ขอโทษจริง ๆ ครับ”
ช่างเหลยรับบุหรี่ไปเหน็บไว้ที่หู
“ไม่เป็นไรครับ รับเงินเขามาแล้วก็ต้องทำงานให้เขา งั้นเราไปดูหน้างานกันก่อนดีไหม”
ช่างเหลยกับอีกคนพาซ่งเซียงหยางไปยังเรือนข้างตะวันตก
บ้านในลานหน้ายังอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ ผังบ้านเป็นรูปตัว F กลับหัว【ภาพ】
ตรงฝั่งที่อยู่ใกล้บ้านตระกูลเยียนมีต้นไม้อีกสองต้น
ต้นหนึ่งเป็นต้นพุทรา อีกต้นก็เป็นต้นพุทราเหมือนกัน
ซ่งเซียงหยางเดินไปยังลานกลางของเรือนข้างตะวันตกด้วยความอยากรู้อยากเห็น
แม้บ้านจะพังทลายหมดแล้ว แต่ดูจากผังบ้านก็พอมองออกว่าเป็นรูปตัว L กลับหัว
บริเวณที่ว่างตรงฝั่งใกล้ตระกูลเจียมีตอไม้อยู่สี่ตอ ไม่รู้ว่าเคยเป็นต้นพุทราหรือเปล่า
กลับมาที่ลานหน้า ซ่งเซียงหยางชี้ไปรอบ ๆ พร้อมอธิบายแผนปรับปรุงบ้านของตัวเองอย่างละเอียด
ช่างเหลยฟังไปพลาง จดลงบนกระดาษไปพลาง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
“น้องซ่ง งานของน้องไม่น้อยเลยนะ คิดรวมค่าแรงกับค่าวัสดุแล้วคงต้องใช้เงินกว่าสองร้อยหยวน” ช่างเหลยเสนอราคา
สองร้อยกว่าหยวน ถูกกว่าที่คาดไว้เสียอีก
“เรื่องเงินไม่มีปัญหาครับ ช่างเหลย ผมอยากสร้างห้องส้วมแยกไว้ในลาน เป็นแบบชักโครก ทำได้ไหมครับ”
ช่างเหลยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ชักโครกแบบเต็มระบบทำไม่ได้ครับ แต่มีวิธีทดแทน”
“ทดแทนยังไงครับ”
“เดินท่อระบายน้ำทิ้งเส้นย่อยจากใต้กำแพงไปต่อเข้ากับท่อหลัก ยังไงลานนี้ก็มีบ้านของน้องอยู่บ้านเดียว ไม่ต้องกลัวมีปัญหากับเพื่อนบ้าน”