เบื้องหลังเขามีศิษย์สำนักเทียนหยานติดตามมาหลายคน สายตากวาดผ่านอาวุธวิญญาณชั้นกลางและชั้นต่ำบนชั้นวางสินค้า ปากก็ส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่หยุด
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตามฉู่หวยหยางมาดูความครึกครื้นและหาเรื่อง
ไป๋เชียนอินยืนอยู่ข้างกายฉู่หวยหยาง สวมกระโปรงยาวผ้าโปร่งสีขาวล้วน งดงามสดใสเปี่ยมเสน่ห์
ฉู่หวยหยางยังไม่ทันเอ่ยปาก นางก็เหลือบเห็นลู่เซวียนเข้า คิ้วตาพลันโค้งลงพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนเอ่ยเรียกเสียงเบาว่า “พี่ลู่เซวียน ไม่ได้พบกันเสียนาน”
คำเรียกสนิทสนมดังเข้าหู ฉู่หวยหยางพลันหน้าขรึมลง พลังวิญญาณรอบกายเย็นเยียบขึ้นหลายส่วน
“ไม่ได้พบกันนานจริง ๆ ขอแสดงความยินดีด้วย ศิษย์น้องที่ได้เลื่อนเป็นผู้สืบทอดแท้จริง”
ลู่เซวียนพยักหน้าให้นางอย่างอ่อนโยน ก่อนหันไปมองฉู่หวยหยาง รอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้น “ศิษย์พี่ฉู่มาเยือน ร้านเล็ก ๆ ของข้าช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่ง!”
ฉู่หวยหยางกวาดตามองข้าวของในร้านอย่างเฉยชา แล้วหัวเราะเบา ๆ
เขาเอียงหน้าไปมองไป๋เชียนอิน แสร้งทำท่าทอดถอนใจ “ศิษย์น้อง ข้าเคยพูดไว้ว่าอย่างไร ศิษย์น้องลู่ออกจากสำนักมาเปิดร้าน ชีวิตช่างสุขสบายดีจริง ๆ”
ศิษย์ร่างสูงผอมที่อยู่ด้านหลังเข้าใจความนัยทันที ก้าวขึ้นมารับคำด้วยน้ำเสียงเสียดสี “ศิษย์น้องลู่เปิดร้านไม่ใช่เรื่องง่าย วันนี้ศิษย์พี่ฉู่มาอุดหนุนกิจการ เพียงแต่ของในร้านเหล่านี้... ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะเอาออกมาอวดได้”
เขาหันไปมองฉู่หวยหยาง ยุยงว่า “ศิษย์พี่ฉู่ อย่างไรเราก็เป็นคนรู้จักเก่า เลือกสักชิ้นสองชิ้นช่วยศิษย์น้องลู่สักหน่อยไม่ดีกว่าหรือ?”
ฉู่หวยหยางกวาดตามองเคาน์เตอร์อย่างเฉยเมย คิ้วขมวดเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น แล้วนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
เจ้าร่างสูงผอมเห็นดังนั้นก็รีบซ้ำเติมอย่างมีนัย “ดูท่าทางศิษย์พี่ฉู่แล้ว คงไม่เข้าตาสักชิ้นสินะ? ก็เป็นธรรมดา ท่านเป็นผู้สืบทอดแท้จริงขั้นสร้างฐานแห่งสำนักเทียนหยาน อาวุธวิญญาณที่พกติดตัวล้วนเป็นของชั้นเลิศ ของที่ผู้บำเพ็ญจรพอทำส่ง ๆ เช่นนี้ จะเข้าตาท่านได้อย่างไร”