ลู่เซวียนมองนางแวบหนึ่ง
นางไม่ได้พูดเพราะถูกฉู่หวยหยางกดดัน แต่เป็นเพราะถูกใจเข็มกลัดหยกชิ้นนั้นจริง ๆ
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบมันขึ้นมายื่นให้ “ถ้าศิษย์น้องชอบ ก็เอาไปได้เลย”
ฉู่หวยหยางหน้าดำคล้ำ เมื่อครู่ลู่เซวียนยังวางแผนหลอกเขาให้จ่ายห้าร้อยห้าสิบหินวิญญาณ แต่พอเป็นไป๋เชียนอิน กลับเอ่ยปากยกอาวุธวิญญาณชั้นสูงให้ทันที
ความแตกต่างนี้ช่างชวนให้แสบตาเสียจริง
ไป๋เชียนอินกลับส่ายหน้า “พี่ชายลู่เปิดร้านก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้น หินวิญญาณแค่นี้ ข้ายังจ่ายไหว”
นางมองลู่เซวียนด้วยแววตาเปิดเผยตรงไปตรงมา “ท่านเจ้าร้านบอกราคามาก็พอ”
ลู่เซวียนเงียบไปชั่วขณะ “เข็มกลัดสา-อิงถงเชียนชิ้นนี้ ราคาเจ็ดร้อยหินวิญญาณ”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกล่าวเสริม “สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของอาวุธวิญญาณชิ้นนี้คือมีพลังคุ้มครองเจ้าของโดยอัตโนมัติ เมื่อถูกโจมตี แสงคุ้มกันจะทำงานทันที สามารถต้านการโจมตีของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานได้หนึ่งครั้ง อาวุธวิญญาณชั้นสูงที่มีพลังป้องกันอัตโนมัติในตลาดมีน้อยยิ่ง หากใช้ให้ดี ก็เท่ากับมีชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชีวิต”
ไป๋เชียนอินยังไม่ทันเอ่ยปาก ศิษย์ภายในหลายคนที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มมองด้วยความอยากได้แล้ว
ป้องกันอัตโนมัติ ทั้งยังต้านการโจมตีของขั้นสร้างฐานได้
ผู้บำเพ็ญอิสระอาจซื้ออาวุธวิญญาณระดับนี้ไม่ไหว แต่ในสายตาศิษย์สำนัก นี่คือของช่วยชีวิตอย่างแท้จริง
ส่วนฉู่หวยหยางนั้น จู่ ๆ พัดในมือก็ไม่น่าหยิบจับขึ้นมาเสียแล้ว
หลังฟังจบ ไป๋เชียนอินกลับยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มจางจนแทบมองไม่เห็น แต่ก็ทำให้ใบหน้าเย็นชาของนางดูอบอุ่นขึ้นมาหลายส่วน “ราคาเจ็ดร้อยหินวิญญาณนี้ พี่ชายลู่ต้องขาดทุนแน่”