ลู่เซวียนยักไหล่ แบมือออก “ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้นเสียหน่อย แต่ถ้าได้กินจริง ๆ ละก็...”
เขาจงใจเว้นจังหวะ สายตาหยุดอยู่บนใบหน้านางชั่วครู่ “นั่นก็ต้องคิดราคาอีกแบบแล้ว”
หลิวหงล้วนเห็นสีหน้าหยอกเย้าของเขาแล้วอยากกัดเขาสักคำ “ได้ ๆ ข้าเลี้ยงเจ้าสักมื้อก็พอแล้วใช่ไหม!”
บรรลุเป้าหมายแล้ว ลู่เซวียนกระแอมเบา ๆ ก่อนฉวยโอกาสผ่อนปรน “ในเมื่อเจ้ามีน้ำใจถึงเพียงนี้ ข้าก็จะไม่ตระหนี่ เพิ่มให้เจ้าอีกสิบหินวิญญาณ”
หลิวหงล้วนยิ้มหน้าบานทันที “ขอบคุณพี่ลู่! เป็นคืนนี้เหมือนเดิมใช่ไหม?”
“คืนนี้ก็แล้วกัน ร้านเพิ่งเปิดใหม่ ๆ จะปิดเสียแล้วไม่เป็นมงคล” ลู่เซวียนเอนพิงพนักเก้าอี้ “เจ้ากลับไปจัดการธุระของเจ้าก่อน มืดแล้วค่อยมา”
“ได้ เอาหินวิญญาณให้ข้าก่อน ข้าจะออกไปจัดการธุระส่วนตัว แล้วคืนนี้ค่อยมาหาเจ้า” หลิวหงล้วนยื่นมือมาทวงหินวิญญาณโดยตรง
ลู่เซวียนไม่อิดออด นับหินวิญญาณครบถ้วนแล้วส่งให้นาง
【ยินดีกับผู้ครองร่าง ทำธุรกรรมสำเร็จ! ยอดซื้อขาย 110 หินวิญญาณ ได้รับเงินคืนเป็นพลังบำเพ็ญ +110!】
【รางวัล: ม้วนร้อยทรัพย์ 2 แผ่น!】
หลิวหงล้วนเก็บหินวิญญาณเรียบร้อย ก้าวขายาว ๆ เดินออกจากร้านไปอย่างร่าเริง
“ผู้หญิงนี่ช่างทำให้เสียสมาธิในการหาเงินจริง ๆ!”
ลู่เซวียนยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งอึก สงบจิตใจลงแล้วจึงเฝ้าร้านต่อ
หลิวหงล้วนออกไปได้ไม่นาน ก็มีลูกค้ารายใหม่เข้ามาในร้าน
ผู้มาเยือนเป็นผู้บำเพ็ญอิสระหนุ่มคนหนึ่ง พอเข้าประตูก็ตรงเข้าประเด็น ระบุว่าต้องการซื้อสมุนไพรนิ่งหยดน้ำค้าง
ลู่เซวียนเสนอราคาอย่างเป็นธรรม อีกฝ่ายไม่ต่อรองแม้แต่น้อย จ่ายหินวิญญาณเจ็ดก้อนซื้อสมุนไพรวิญญาณไปห้าต้น
สมุนไพรวิญญาณระดับต่ำกำไรน้อยอยู่แล้ว แต่ลู่เซวียนก็ไม่ปฏิเสธลูกค้าสักราย