……สุดท้ายเธอก็ยังรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาอยู่ดี
นึกว่าจะไม่ต้องดิ้นรนเลือกระหว่างความรักกับปากท้องแล้วแท้ ๆ
เพื่อจะสลัดแฟนหนุ่มในตอนนั้นอย่างสมเหตุสมผล โดยไม่ทำให้เผ่ยโม่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน ซ่งหยาหนีถึงกับงัดฝีมือการแสดงทั้งหมดที่มีออกมาใช้
แต่เธอกลับเล่นจนเกินเลยไปเสียแล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะนังหลินเหม่ยหยาคนนั้น!
หลินเหม่ยหยาเป็นคนเปิดโปงเรื่องทั้งหมด ทั้งที่เธอไว้ใจอีกฝ่ายมาก ยิ่งกว่าแม่เสียอีก แต่อีกฝ่ายกลับเหยียบย่ำเธอเพื่อไต่เต้าขึ้นไป
เธอไม่มีวันปล่อยหลินเหม่ยหยาไปแน่ สิ่งสมบูรณ์แบบที่เธอไม่มีวันได้มา หลินเหม่ยหยาก็อย่าหวังว่าจะได้ครอบครอง!
“ติ๊ง”
ภายในห้องชุดหรู หลินเหม่ยหยากำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ มือถือแก้วไวน์แดง พลางแกว่งแก้วเล่นอย่างเบื่อหน่าย พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ เธอก็เอื้อมมือไปหยิบเครื่องที่วางอยู่ข้าง ๆ
เบอร์แปลก รูปถ่ายเด่นสะดุดตา
อ้อ ใครกันนะ เดายากจัง ซ่งหยาหนีมีแต่จะเก็บเอาวิธีที่เธอเล่นจนเบื่อแล้วไปใช้ต่อ
แต่…ทำไมถึงเจ็บตรงอกขึ้นมาล่ะ?
นิ้วมือกดแน่นลงบนหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างอยู่ ตรงกับใบหน้าด้านข้างของเผ่ยโม่ซึ่งดูเหมือนไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิด บนไหล่ของเขามีมือขาวดุจหยกวางอยู่ บางทีเพราะเจ้าของมือกำลังประหม่า ท่าทางที่วางมือลงบนไหล่เขาจึงดูเกร็งเล็กน้อย
เขาหลับตา เอนกายไปด้านหนึ่งเล็กน้อย ใกล้กับตำแหน่งที่มือขาวดุจหยกวางอยู่ จมูกโด่งสูงราวกับกำลังสูดดมกลิ่นกายของอีกฝ่าย
เพล้ง!
แก้วไวน์แดงหล่นกระแทกพื้น น้ำสีแดงสดกระเซ็นไปทั่ว
เขาเจอของเล่นสนุกชิ้นใหม่อีกแล้วสินะ?
แสดงได้เหมือนจริงเสียเหลือเกิน!
หลินเหม่ยหยาพยุงตัวกับมุมโต๊ะ กัดฟันแล้วสูดหายใจลึก ซ่งหยาหนี ยัยโง่นั่นคิดมาตลอดว่าเผ่ยโม่หลอกง่ายนัก ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าเป็นเพราะเขาอยากเล่นเกมกับเธอ เธอถึงได้เล่นต่อไปได้