“เซวียนเซวียน เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง ใกล้ถึงเวลาแล้วนะ”
เสียงหวานนุ่มของโหลวเซียวเซียวลอดผ่านช่องประตูเข้ามา ชัดเจนถึงหูของหนีเซวียน
“เสร็จแล้ว”
หนีเซวียนผลักประตูห้องลองเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา
เมื่อเห็นหนีเซวียน ช่างแต่งหน้าทำผมก็กระตุกมุมปาก ต่อให้สวมชุดมังกรก็ยังดูไม่เหมือนองค์รัชทายาท แต่อย่างน้อยก็ไม่น่าจะดูแย่ขนาดนี้นี่นา ถ้าปล่อยให้เดินออกไปแบบนี้ คงทำพวกเธอเสียลูกค้าแน่
“เอ่อ คุณหนูโหลว ให้คุณคนนี้แต่งหน้าสักหน่อยดีไหมคะ?”
แววตาของโหลวเซียวเซียวไหววูบ แต่ผลที่เธอต้องการก็คือแบบนี้ “แหม แต่ว่าเวลาไม่พอแล้วนี่คะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ผิวของเซวียนเซวียนแพ้ง่าย ใช้เครื่องสำอางไม่ถูกชนิดเดี๋ยวก็แพ้เอา จริงไหม เซวียนเซวียน?”
หนีเซวียนพยักหน้า “ใช่”
โหลวเซียวเซียวคล้องแขนหนีเซวียนอย่างพอใจกับท่าทีของเธอ ก่อนจะลากเธอออกไป
งานเลี้ยงวันเกิดของเสิ่นชิงชิงจัดขึ้นที่โรงแรมหรูระดับห้าดาว ตอนโหลวเซียวเซียวกับหนีเซวียนไปถึง งานเลี้ยงก็เริ่มไปแล้ว
คู่หูที่งดงามไร้ที่ติกับอัปลักษณ์สุดขีดคู่นี้เรียกสายตาผู้คนได้อย่างที่คิด ดึงดูดสายตาคนส่วนใหญ่ไปได้ โหลวเซียวเซียวจึงยิ้มอย่างจริงใจยิ่งขึ้น
“เซียวเซียว วันนี้ทำไมมาช้าจัง?”
เสิ่นชิงชิง เจ้าภาพงานเลี้ยง เดินยิ้มเข้ามา สายตาของผู้คนส่วนใหญ่จึงหันไปทางเธอ เธอเหลือบมองหนีเซวียนแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา “ทำไมถึงพาเพื่อนร่วมชั้นมาด้วยล่ะ?”
เธอรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าสวยสะกดตา สวมชุดสั่งตัดที่ขับความงามจนเปล่งประกาย อีกทั้งยังเป็นเจ้าของวันเกิดในวันนี้ ย่อมสมควรเป็นจุดสนใจของทุกคนอยู่แล้ว