คุณแม่ซ่งไม่ได้สนใจซ่งหยาหนีที่กำลังทำสีหน้าไม่พอใจ สายตาหันไปมองหนีเซวียน ก่อนเอ่ยอย่างจริงจังว่า
“เซวียนเซวียน แม่จะพูดซ้ำอีกครั้ง ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือประคองความสัมพันธ์กับเผ่ยโม่ไว้ให้ดี ต้องหาทางเอาของสองอย่างที่ใช้ข่มขู่ลูกได้กลับมาจากเขาให้ได้ เข้าใจไหม?
อย่าฟังพี่สาวของลูกแล้วไปจัดการหลินเหม่ยหยาอีก พี่สาวลูกทำตัวเองทั้งนั้น ลูกไม่จำเป็นต้องแบกรับความแค้นแทนเธอ”
ที่สำคัญที่สุดคือ หนีเซวียนไม่ได้ฉลาดพอ ยิ่งทำมากก็ยิ่งผิดพลาดมาก และยิ่งถลำลึกลงไป
ลูกสาวสองคนของเธอ คนโตมีพรสวรรค์มาตั้งแต่เด็ก ทั้งฉลาดมีเล่ห์เหลี่ยมและหน้าตาสะสวย หากไม่ต้องมาเจอคู่ต่อสู้อย่างหลินเหม่ยหยา
ลูกสาวคนโตที่เป็นนักเต้นชื่อดังระดับโลก มีชาติกำเนิดดีและงดงามเพียบพร้อมเช่นนั้น จุดจบคงไม่เป็นอย่างนี้
ส่วนลูกสาวคนเล็กตั้งแต่เด็กก็ทึ่มทื่อ ไม่โดดเด่น ไม่รู้จักแย่งชิง ไม่รู้จักช่วงชิง และยิ่งไม่รู้จักเอาใจใคร
เธอไม่เคยทำให้ลูกขาดแคลนเรื่องวัตถุสิ่งของ แต่กลับบกพร่องด้านความรักความเอาใจใส่
ดังนั้นเธอจึงไม่คิดจะเรียกร้องสิ่งตอบแทนจากลูกสาวคนเล็ก สิ่งที่วางแผนไว้ให้ก็มีเพียงแบ่งสมบัติให้สักส่วนในอนาคต ขอแค่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขก็พอ
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับปั่นป่วนไปหมด
เธอต้องยอมรับว่าการเลี้ยงดูของตัวเองมีปัญหา เธอเกิดมาพร้อมต้นทุนแบบนั้น ย่อมต้องรู้จักแย่งชิงและช่วงชิงจึงจะได้ชีวิตอย่างที่ต้องการ
แต่ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเหมือนเธอ
หนีเซวียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สัญชาตญาณที่ชอบเชื่อฟังก็ทำให้เธอขานรับ “อืม”