เวลาผ่านไปสามวันในพริบตา ตลอดสามวันนี้ นอกจากทำอาหารให้ไหลฝูแล้ว สวีหยางก็เอาแต่ฝึกฝนบำเพ็ญเพียร
ตลอดสามวันมานี้ ร่างกายของสวีหยางรู้สึกเบาสบายขึ้นเรื่อย ๆ ความร้อนระอุในท้องน้อยก็ยิ่งทวีความเข้มข้น ความร้อนนี้ทำให้เขารู้สึกสบายไปทั่วร่างอย่างที่สุด!
เช้าวันนี้ ไหลฝูยังคงหมอบหลับอยู่ตรงนั้น ส่วนสวีหยางกำลังโคจรคัมภีร์จิตผานหลงเพื่อฝึกฝน
ทันใดนั้น เสียงต่อสู้พลันดังมาจากนอกถ้ำ สวีหยางสะดุ้งตื่นจากการฝึกฝนในทันที!
“อืม มีคนมาอย่างนั้นหรือ?”
สวีหยางพึมพำกับตนเอง พลางคว้ามีดสั้นไร้คมเล่มนั้นแล้วพุ่งไปยังปากถ้ำ ไหลฝูเองก็ตื่นตัวขึ้นมา รีบตามสวีหยางออกไปนอกถ้ำ
“ฟ่อ...”
สวีหยางเพิ่งมาถึงปากถ้ำก็สูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง
กลางเวหาของหุบเขา ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเหยียบกระบี่เหินคนละเล่ม ลอยอยู่กลางอากาศและเข้าปะทะกัน!
คนหนึ่งเป็นชายชราเคราขาว ส่วนอีกคนเป็นสตรีงดงามในชุดขาวทั้งร่าง สวีหยางเพ่งมองสตรีผู้นั้น นางดูมีอายุเพียง 17 หรือ 18 ปี ทั้งยังงดงามยิ่งนัก!
ขณะนี้ทั้งสองต่างเหยียบกระบี่เหิน ลอยอยู่กลางเวหาของหุบเขา แต่ละฝ่ายควบคุมอาวุธของตน เข้าจู่โจมอีกฝ่ายอย่างดุเดือด!
“ฟ่อ... เซียนหรือ? นี่คือเซียนตัวจริงอย่างนั้นหรือ?”
สวีหยางสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนถอยกลับเข้าไปในถ้ำอย่างเร่งร้อน เขากลัวเซียนทั้งสองที่กำลังต่อสู้กันจะพบตนเข้า!