สวีหยางสงบจิตใจลงอย่างรวดเร็ว แล้วเข้าสู่การบำเพ็ญเพียร
คราวนี้สวีหยางไม่ได้รีบร้อนฝึกคัมภีร์จิตผานหลง หากหันไปสนใจเคล็ดควบคุมวิญญาณผานหลงแทน!
“บัดซบ ของสิ่งนี้ดีจริง เนื้อหามีมากมายเหลือเกิน!”
สวีหยางตั้งใจสัมผัสเคล็ดควบคุมวิญญาณผานหลง
เคล็ดควบคุมวิญญาณผานหลงไม่เพียงมีเคล็ดวิชาอยู่บทหนึ่งเท่านั้น แต่ยังมีวิชาอาคมอีกหลายชนิด!
ในเคล็ดควบคุมวิญญาณผานหลงมีทั้งวิชาค้นวิญญาณ รอยประทับจิตวิญญาณ เข็มไล่วิญญาณ ค้อนทุบวิญญาณ และวิชาอาคมของเซียนอีกนับสิบชนิด ทั้งเล็กใหญ่...
“ฮ่า ๆ มีมากมายถึงเพียงนี้ คงพอให้ข้าฝึกฝนได้อีกนาน!”
สวีหยางหัวเราะอย่างตื่นเต้น เขาไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเคล็ดควบคุมวิญญาณผานหลงมีประโยชน์อย่างไร
แต่ในเมื่อได้รับการถ่ายทอดมาจากตราประทับสีขาว ย่อมต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!
สวีหยางไม่ได้รีบร้อนฝึกฝน หากสงบจิตใจแล้วหันไปสนใจวิชาฝึกกายาผานหลง
ตามความหมายของชื่อ สวีหยางเข้าใจว่าวิชานี้ใช้ฝึกฝนร่างกาย เขาคิดว่าไม่ว่าจะบำเพ็ญไปถึงขั้นใด ร่างกายก็สำคัญที่สุด หากไม่มีร่างกายที่แข็งแรง ต่อให้มีวิชาอาคมทรงพลังเพียงใดก็ไร้ประโยชน์!
เป็นดังที่คิด วิชาฝึกกายาผานหลงมีเพียงเคล็ดวิชาบทหนึ่ง อีกทั้งยังมีสิ่งที่ดูคล้ายตำรับยา ด้านบนเขียนคำว่าอาบน้ำยาไว้ด้วย!
“อาบน้ำยา? หรือว่าตำรับยานี้ให้ใช้สมุนไพรประกอบการฝึกฝน?”