มองดูเจียงเวยเต้นอย่างเร่าร้อน หวังซืออวี่ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจชื่นชม: "พี่เจียงเวยมีท่าทางบนเวทีนิ่งมากเลยนะ"
หยางเฟยให้กำลังใจ: "เมื่อกี้เธอก็เต้นดีนะ"
คนรักย่อมงามในสายตา
สำหรับหยางเฟยแล้ว เจียงเวยอยู่ไกลเกินเอื้อม
ดังนั้นในสายตาของเขา การแสดงของหวังซืออวี่เมื่อครู่ก็น่าตื่นเต้นไม่แพ้กัน
ทั้งสองคน คนหนึ่งมีเสน่ห์แบบน่ารักสดใส อีกคนมีเสน่ห์แบบสาวมั่นสุดเท่ สำหรับเขาแล้ว ต่างก็มีข้อดีต่างกัน
จางซิ่นโจวกับสวี่เย่ไม่ได้ร่วมวงสนทนาของทั้งคู่ พอดูไปได้ครึ่งทาง จางซิ่นโจวก็ใช้ศอกสะกิดแขนสวี่เย่ ยิ้มเจ้าเล่ห์: "นายไม่วิจารณ์หน่อยเหรอ?"
"มีอะไรให้ต้องวิจารณ์"
"ว่ากันตามตรงนะ ตรงนี้ของเธอใหญ่มากเลยนะ" จางซิ่นโจวทำท่าบีบหน้าอกพลางหัวเราะ
สวี่เย่ถอนหายใจ พูดอย่างผู้มีประสบการณ์: "ต้นแขนกับหน้าท้องแทบไม่มีกล้ามเนื้อ แต่รูปทรงกลับเป็นครึ่งทรงกลมที่ต้องมีฐานกล้ามเนื้อค้ำถึงจะตั้งขึ้นได้ ส่วนโค้งด้านบนอิ่มฟูยื่นออกมา เวลากระแทกลงสั่นน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของประเภทไขมัน เห็นชัดว่าเธอใช้แผ่นเสริม"
จางซิ่นโจวชูนิ้วโป้งให้อย่างไม่ลังเล: "สมกับเป็นนายจริงๆ เชี่ยวชาญมาก"
"ชิลๆ~"
หลังการเต้นสุดร้อนแรงจบลง ความเร้าใจของคนดูก็หายไปเกินครึ่ง
แต่ตามเวลาแล้ว เหลืออีกอย่างมากสองการแสดงก็จะจบ ทุกคนจึงคิดว่า 'ไหนๆ ก็มาแล้วดูให้จบเสียเลย' แล้วนั่งรอการแสดงต่อไป
ก่อนขึ้นเวที พิธีกรชายตบบ่าจางไข่เป็นพิเศษเพื่อเตือน: "จางไข่ถึงตานายแล้วนะ เดี๋ยวผมลงจากเวทีปุ๊บ นายก็ขึ้นเลย"