คืนวันนั้นเอง
ในเว็บบอร์ด ฟอรั่ม และกรุ๊ปแชทห้องเรียนของมหาวิทยาลัย ล้วนถูกหนุ่มหล่อที่ชื่อสวี่เย่ถล่มทลายจนเต็มหน้าจอ
สวี่เย่ยังอยู่ในกรุ๊ปแชทห้องตัวเองถึงได้เห็นเพื่อนร่วมชั้นคุยกันเรื่องเขา เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองดังเปรี้ยงแล้ว
หยางเฟยทำท่าทะเล้นยกมือถือขึ้น เขย่งเท้าถามสวี่เย่ที่นอนอยู่บนเตียงแล้วว่า "นายน้อยสวี่ ขอสัมภาษณ์หน่อย จู่ ๆ ก็โด่งดังรู้สึกยังไงบ้าง?"
สวี่เย่ "ไม่รู้สึกยังไงเลย"
สวี่เย่ "วีแชตของฉันมีคนขอเพิ่มเพื่อนเด้งไม่หยุดเลย ตอนนี้ฉันรำคาญมาก"
สวี่เย่ "นายถ่ายอะไรเรี่ยราดน่ะ กล้าส่งออกไปตายแน่!"
หยางเฟย "ไอ้สุนัข ได้ได้เปรียบแล้วยังทำเป็นขายต่ออีก จางซิ่นโจว นายว่าไหมว่าสวี่เย่มันน่าชกจริง ๆ?"
จางซิ่นโจวก็นอนอยู่บนเตียงเหมือนกัน เขาก้มลงมามองข้างล่าง แล้วหัวเราะ "ฉันว่านายนั่นแหละน่าชก ไอ้หมอนี่ใส่แต่กางเกงในสีแดงเดินวนไปวนมาอยู่ในหอพักไม่ได้เหรอ"
ตอนที่สวี่เย่กำลังกลัดกลุ้มว่าจะจัดการกับคำขอเพิ่มเพื่อนพวกนี้ยังไงดี อยู่ ๆ เฉินชิงชิงก็ส่งข้อความมา
เฉินชิงชิง "ไอ้หมูโง่ วันนี้นายไม่ชวนฉันคุยเลย"
สวี่เย่ "เมื่อกี้ไปดูงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่มาน่ะ"
เฉินชิงชิง "สนุกไหม?"
สวี่เย่ "ไม่สนุกเท่าได้ดูเธอหรอก"
เฉินชิงชิง "หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเร็วจังเลยนะ"
สวี่เย่ "ก็เร็วดี"
เฉินชิงชิงเห็นข้อความนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเบะปาก ในใจแอบด่า: ไอ้หมูโง่นี่ทำไมไม่เข้าใจความหมายในคำพูดฉันเลย เขาอาทิตย์นี้ไม่ได้คิดจะมาหาฉันเหรอ?