"เวลาลงตัวพอดี ไปกันเถอะ ไปต่อแถวตรวจตั๋ว"
เพิ่งเดินมาถึงห้องพักผู้โดยสาร ก็เห็นจอใหญ่แสดงเที่ยวรถไฟความเร็วสูงที่พวกเขาจะนั่งว่า 'กำลังตรวจตั๋ว'
ทั้งสามเดินเข้าแถว สวี่เย่พูดกับพวกเขาว่า "ที่นั่งเราสามคนอยู่ติดกันนะ พี่เหว่ย เดี๋ยวนายนั่งริมทางเดิน ข้านั่งตรงกลาง"
ฉินจื้อเหว่ยทำหน้าอัดอั้น "ทำไมข้าต้องนั่งริมทางเดินด้วย"
อย่างที่รู้กัน ที่นั่งยอดนิยมบนรถไฟคือริมหน้าต่าง ส่วนที่ไม่นิยมสุดคือริมทางเดิน
สวี่เย่จ้องเขาแล้วด่าว่า "นายไม่นั่งริมทางเดิน แล้วใครจะนั่ง"
ทั้งสามคนมีผู้หญิงคนเดียว เฉินชิงชิงต้องนั่งริมหน้าต่างแน่ เมื่อเธอนั่งริมหน้าต่าง สวี่เย่ในฐานะแฟนก็ต้องนั่งตรงกลาง ฉินจื้อเหว่ยจึงทำได้แค่กล้ำกลืนความน้อยใจ
แถวค่อย ๆ เคลื่อนไป ทั้งสามคนตรวจตั๋วเข้าชานชาลาตามลำดับ
สวี่เย่คุ้นเส้นทางอย่างดี พาทั้งสองขึ้นรถไฟความเร็วสูงได้อย่างรวดเร็ว
วางกระเป๋าเดินทางขึ้นชั้นวาง นั่งเรียงกันเรียบร้อยแล้ว สวี่เย่ก็ทำตัวเหมือนรุ่นพี่ สั่งว่า "ส่งข้อบอกพ่อแม่พวกนายหน่อย ว่าพวกเราขึ้นรถแล้ว"
ฉินจื้อเหว่ยหยิบมือถือออกมาแต่โดยดี ถ่ายรูปส่งให้พ่อแม่
สวี่เย่ก็หยิบมือถือส่งข้อความหาพ่อสวี่
"พ่อสวี่ ข้าขึ้นรถไฟแล้ว"
พ่อสวี่ที่หน่วยงานกำลังจิบชายามเช้าอย่างสบายใจ เห็นข้อความที่ลูกชายส่งมา เขาตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า "อ้อ รู้แล้ว"