"คือว่า...วันนี้ฉันไม่ได้มาคนเดียวนะ"
"หมายความว่าไง?"
สวี่เย่กำลังจะอธิบาย ประตูรถออดี้ก็ถูกผลักออก เจียงเหม่ยหลินก้าวลงจากรถ พยายามยิ้มแล้วทักว่า "ชิงชิง"
เฉินชิงชิงหันไปมองเจียงเหม่ยหลิน พอเห็นว่าแม่ตัวเองมา ก็รีบหดมือกลับ ถอยหลังไปสองก้าว
"แม่~" เฉินชิงชิงก้มหน้า ถามเบาๆ "แม่มาได้ไงคะ?"
เจียงเหม่ยหลินยิ้ม "แม่มาทำงานแถวนี้พอดี กะว่าจะแวะมาดูหนูสักหน่อย หนูจะไปไหนกับเสี่ยวสวี่เหรอ?"
เฉินชิงชิงไม่กล้าพูด
สวี่เย่เห็นดังนั้นก็ช่วยตอบ "เธอบอกว่าเจอร้านบะหมี่อร่อย จะชวนผมไปกินด้วยกันน่ะครับ"
เจียงเหม่ยหลินกวักมือ "งั้นขึ้นรถเถอะ ไปด้วยกัน"
พูดจบเจียงเหม่ยหลินก็นั่งกลับเข้าไปในรถ สวี่ยืนข้างเฉินชิงชิง กระซิบอธิบาย "อย่าโกรธฉันนะ แม่เธอบอกไม่ให้บอกเธอล่วงหน้า ฉันจะไปไม่ฟังแม่เธอได้ไงล่ะ"
เฉินชิงชิงเงยหน้ามองสวี่เย่ ดวงตาดื้อรั้นนั้นเหมือนกำลังบอกว่า "แกคอยดูนะ แกตายแน่!"
เฉินชิงชิงค้อนให้หนึ่งที แล้วก็ขึ้นรถไป
ต่อให้หน้าด้านขนาดไหน ตอนนี้สวี่เย่ก็ไม่กล้าไปนั่งเบาะหลังกับสองแม่ลูก เลยไปนั่งที่เบาะคนขับข้างแทน
รถแล่นออกนอกมหาวิทยาลัย
เจียงเหม่ยหลินมองผมเปียกชื้นบนไหล่ของเฉินชิงชิง เปิดกระเป๋าสะพาย หยิบยางรัดผมสีดำของตัวเองออกมา แล้วช่วยรวบผมให้เฉินชิงชิง
"เซี่ยงไฮ้จะหนาวแล้ว อากาศเย็น สระผมเสร็จต้องเป่าให้แห้งนะ"
"อือ"
"นอนแล้วหนาว อย่าลืมเปลี่ยนผ้าหนา"
"อือ"