"What?!"
สายตาสี่คู่จับจ้องมาที่สวี่เย่ทันที
สวี่เย่พูดอย่างสบายๆ ว่า "ปิดเทอมหน้าร้อนได้เงินมาเล็กน้อย ไม่มากหรอก ฉันก็พูดไปแล้วไง ว่าฉันอยากทำธุรกิจเล็กๆ"
จางซิ่นโจวถามด้วยความสนใจ "แล้วนายอยากทำอะไรล่ะ"
"ยังคิดไม่ออก"
สวี่เย่ยิ้ม "ไว้ฉันคิดดีๆ ก่อนแล้วค่อยว่ากัน กินข้าวเถอะ กินข้าว"
เยี่ยนฉิงเท้าคาง พูดยิ้มๆ ว่า "ซิ่นโจว ดูเพื่อนร่วมห้องนายสิ เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยก็คิดจะเริ่มธุรกิจของตัวเองแล้ว แล้วนายล่ะ หรือนายว่าจะใช้ชีวิตไปวันๆ ในมหาวิทยาลัยเนี่ยนะ"
จางซิ่นโจวรีบบอก "เธอก็รู้สถานะบ้านฉันนี่ คุณปู่ที่บ้านฉันห้ามเด็ดขาดไม่ให้ฉันทำธุรกิจเลยนะ"
"แล้วทำไมนายถึงเรียนการเงินล่ะ"
เยี่ยนฉิงพูดได้ตรงประเด็น
ถึงแม้จะมีกฎของตระกูล แต่จางซิ่นโจวที่ภายนอกดูเหลวไหล จริงๆ แล้วก็มีใจอยากพิสูจน์ตัวเอง ชีวิตที่มีแต่กลับบ้านเก็บค่าเช่าน่ะ มองแล้วก็รู้เลยว่าจะเป็นยังไงต่อไป เขาไม่อยากเป็นเหมือนคุณปู่ที่บ้านหรอก วันๆ เอาแต่ปล่อยเวลาให้ผ่านไป ไม่ไปตกปลาก็ไปเล่นไพ่นกกระจอก ตีกอล์ฟ...
ชีวิตแบบนี้มันน่าเบื่อเกินไป
จางซิ่นโจวถอนใจ พูดอย่างจนใจว่า "พ่อฉันบอกว่า ถ้าฉันกล้าเริ่มธุรกิจ แกจะตัดเส้นทางการเงินของฉัน"
หยางเฟยถามอย่างไม่เข้าใจ "จางซิ่นโจว ทำไมพ่อของนายถึงไม่ให้นายเริ่มธุรกิจล่ะ"
สวี่เย่หัวเราะ พร้อมอธิบายว่า "เพราะถึงจะกินเล่นไปวันๆ ชั่วชีวิต ทรัพย์สมบัติของบ้านพวกเขาก็ไม่หมดหรอก แต่ถ้าทำธุรกิจแล้วล้มเหลวขึ้นมา มีโอกาสมากที่บ้านทั้งหลังจะต้องถูกขายทิ้งเพื่อใช้หนี้ เพราะฉะนั้น พวกคนรวยจำนวนมาก ยอมให้ลูกชายตัวเองเอาแต่กินไปวันๆ ดีกว่ายอมให้ 'พิสูจน์ตัวเอง'"