สวี่เย่กับเจียงเวยแค่กินข้าวเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหาร ตกบ่ายวันนั้นก็มีคนรู้เรื่องนี้ไม่น้อย จากนั้นข่าวก็กระจายปากต่อปาก ข่าวว่าสวี่เย่กับเจียงเวย 'คบกัน' ก็แพร่ไปถึงหูคนมากมายอย่างรวดเร็ว
เริ่มตั้งแต่วันอังคาร สวี่เย่เดินอยู่ในมหาวิทยาลัยก็สัมผัสได้ถึงสายตาอิจฉาริษยาและเคียดแค้นของบรรดาพวกหื่นกามรุ่นพี่
สวี่เย่ไม่ได้คิดจะอธิบายอะไร เจียงเวยเองก็ดูไม่ใส่ใจข่าวลือพวกนี้ ผ่านไปอีกสองวัน ในที่สุดเอกสารของบริษัท ซิ่นเย่ เทรดดิ้ง จำกัด ก็ดำเนินการเสร็จเรียบร้อยโดยใช้เงิน ตอนบ่ายวันพฤหัส ตู้ขายของอัตโนมัติก็ถูกขนมาจากโรงงาน สวี่เย่พาช่างติดตั้งเริ่มติดตั้งทีละเครื่อง ตามจุดที่กำหนดไว้ก่อนหน้า ใช้เวลาทั้งบ่าย กว่าจะติดตั้งตู้ขายของอัตโนมัติสามสิบกว่าเครื่องเสร็จทั้งหมด
จากนั้นก็รีบไปรับสินค้า พอสวี่เย่พาจางซิ่นโจวและหยางเฟยทั้งสองคนจัดเบียร์ใส่เต็มตู้ขายของเสร็จ ก็เป็นเวลาห้าทุ่มกว่าแล้ว
อาบน้ำเสรียแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง เพิ่งเปิดมือถือก็เห็นว่ามีข้อความจากเพื่อนในวีแชตสองคนส่งมา
คนหนึ่งคือ 'เพื่อนซี้' ฉินจื้อเหว่ย
อีกคนคือ 'แฟน' เฉินชิงชิง
ฉินจื้อเหว่ย: "หัวหน้าฝ่ายอาคารสถานที่ของพวกเราแซ่จาง ชื่อจางปิน อายุประมาณสี่สิบห้า ขับรถโฟล์คสวาเกนซากีต้า เขาพักอยู่ที่อาคารอพาร์ตเมนต์อาจารย์ในมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ แต่ฉันได้ยินว่าข้างนอกเขาก็มีบ้านเหมือนกัน"
สวี่เย่พิมพ์กลับ: "นายช่วยสืบเรื่องที่เป็นประโยชน์หน่อยได้ไหม"
ฉินจื้อเหว่ย: "อะไรถึงเรียกว่าเรื่องที่เป็นประโยชน์"
สวี่เย่: "ฉันอยากรู้จุดอ่อนของเขา กิน ดื่ม เที่ยว เล่นพนัน ดูว่าเขาติดข้อไหน หรือติดหลายข้อ"