หลังจากจูบแล้ว เจียงฉู่ไม่ได้ถอยออกไปในทันที แต่ยังคงยืนเขย่งปลายเท้า ดวงตาสีอำพันเป็นประกายจับจ้องเขาอย่างตรงไปตรงมา
“คุณนี่เก่งจังเลยนะคะ”
ห้องออกกำลังกายตกอยู่ในความเงียบงันในชั่วพริบตา
เซี่ยจิงตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง
เดิมทีเขาแค่อยากอวดฝีมือต่อหน้าเด็กสาวที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้สักหน่อย บั่นทอนความฮึกเหิมของเธอ ให้เธอรู้ว่าพลังที่แท้จริงเป็นอย่างไร
และแอบดูท่าทีหัวเสียไม่ยอมแพ้ของเธอ ก็ดูน่าสนุกดีเหมือนกัน
ทว่า——
เธอไม่เพียงไม่ถูกบั่นทอน ไม่ถูกโจมตี แต่กลับมองเขาด้วยแววตาที่เปล่งประกายระยิบระยับเช่นนี้
เมื่อได้ยินคำชมหวานละไม คำพูดนั้น ดูเหมือนเหตุผลของเขาก็จะพังทลายลงเช่นกัน
อะดรีนาลีนที่สะสมมาตอนปีนป่ายเมื่อครู่ยังไม่ทันจางหาย บัดนี้กลับถูกกระแสความร้อนที่ดิบเถื่อนและรุนแรงกว่าปะทุขึ้นในพริบตา
หัวใจในอกเต้นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้
ลมหายใจของเซี่ยจิงพลันหนักหน่วงขึ้น
เขาจ้องมองใบหน้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ระเรื่อด้วยสีชมพูระเรื่อตรงหน้า เส้นเลือดบนแขนที่นูนขึ้นมากระตุกอย่างไม่เป็นจังหวะ
เซี่ยจิงยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าเอวของเจียงฉู่ไว้เต็มแรง แขนออกแรงยกขึ้นทันที อุ้มเธอลอยขึ้นกลางอากาศ!
ร่างบางเท้าลอยพ้นพื้นในพริบตา
ฟ้าดินหมุนคว้าง
พวกเขาล้มตัวลงบนเบาะรองรับแรงกระแทกหนานุ่มด้วยกัน
ร่างสูงใหญ่กำยำของชายหนุ่มโถมทับลงมา ครอบคลุมเธอไว้ระหว่างตัวเขากับเบาะนุ่มอย่างแนบสนิทไร้รอยต่อ