เซี่ยชิงหยางแววตาขยับ "พี่เจียงฉู่พูดขนาดนั้น ฉันว่าไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่"
เว่ยจิ่งยังเด็ก ต่อให้หาเงินได้เอง ก็ไม่ใช่พวกสุขสรุ่ยตามอำเภอใจ ไม่ซื้อรถหรูให้แฟนง่ายๆ
แต่ถ้าเจียงฉู่ถูกเศรษฐีแก่เลี้ยงดูจริงๆ การซื้อรถให้เธอสักคัน ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
คิดถึงตรงนี้ แววตาเซี่ยชิงหยางก็ฉายแววดูแคลน
คนอย่างเจียงฉู่ ไม่มีความสามารถอะไร ก็ต้องพึ่งพาคนอื่นไปวันๆ
เว่ยจิ่งไม่รู้ว่าชิงหยางคิดอะไร คิดแค่ว่าคุณหนูคนนี้ไร้เดียงสา เชื่อคำโกหกของเจียงฉู่จริงๆ
"อย่าไปสนใจเธอเลย—"
เขากำลังจะพูดต่อ
ตูม!
เสียงเครื่องยนต์คำรามทุ้มลึกและทรงพลัง ดังกึกก้องจากส่วนลึกของโรงจอดรถ
นั่นคือเสียงคำรามดุดันของเครื่องยนต์ V8 ทวินเทอร์โบ
—ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกปลุกขึ้นมาส่งเสียงขู่ต่ำ
ท่าทางของเว่ยจิ่งชะงักค้าง
เขาพอมีความรู้เรื่องรถอยู่บ้าง และค่อนข้างไวต่อสมรรถนะเครื่องยนต์
เว่ยจิ่งหันไปตามเสียงโดยไม่รู้ตัว
ตรงมุมทางเดินส่วนลึกของโรงจอดรถ แสงไฟ LED สำหรับขับขี่กลางวันส่องคมกริบตัดผ่านมาก่อน
จากนั้น รถอาวดี้ อาร์เอส 7 สีดำสนิทคันหนึ่ง ราวกับเสือดำที่ซุ่มสงบนิ่งตื่นขึ้น เคลื่อนออกมาจากส่วนลึกของทางเดิน
ด้านหน้าของรถคันนี้ดุดันมาก
กระจังหน้าทรงหกเหลี่ยมขนาดใหญ่กินพื้นที่เกือบทั้งกันชนหน้า
ไฟหน้าแบบเมทริกซ์ LED อันคมกริบทั้งสองข้างเหมือนดวงตาสัตว์ร้ายที่หรี่ลงครึ่งหนึ่ง
ใต้ซุ้มล้อที่ขยายกว้างคือล้อฟอร์จหลายก้านอันเกินจริง สีของคาลิปเปอร์เบรกเด่นสะดุดตาภายใต้ตัวถังสีดำ