โจวลี่หัวถูกตบจนหัวหมุน กลุ่มผมสตรีผู้สูงศักดิ์บนศีรษะกระจายลงมาในพริบตา ดูไม่ได้เลย
“อ๊ะ!” โจวลี่หัวปิดหน้า “ไอ้ตระกูลหลิน แกกล้าดียังไงถึงได้ลงมือกับฉัน?!”
“ฉันจะตบแกนี่แหละ! แม่ที่ตามใจลูกมากเกินไปย่อมทำให้ลูกเสียคน!”
หลินฉงเหอชี้นิ้วไปยังสองแม่ลูกที่ทรุดนั่งอยู่กับพื้น เสียงแหบพร่าและสั่นเทา
“ลูกสาวสุดที่รักของแก ปากก็เอาแต่จะฆ่าคน ตายแล้วมันจะเป็นยังไง? นางมีความสามารถพอจะจัดการเรื่องที่ตามมาไหม?! นางอาศัยอะไรถึงได้บ้าระห่ำขนาดนี้?! ก็เพราะทุกวันแกคอยกรอกหูนางแต่เรื่องไร้สาระพวก ‘ตระกูลหลินในเมืองหลวงไม่เกรงกลัวใคร’ ไม่ใช่รึไง?! นางคิดว่าตระกูลหลินสามารถบดบังฟ้าได้ด้วยมือเดียว คิดว่าฉันจะคอยหนุนหลังด้วยเงิน ด้วยเส้นสายให้อย่างไม่รู้จบ คอยเช็ดก้นให้นาง!”
“นางก็ไม่ส่องกระจกดูเสียบ้าง ต่อหน้าเซี่ยจิง ตระกูลหลินมันหมาอะไร! แค่เทียนอวี้กรุ๊ปเอ่ยปากหนึ่งคำ ธนาคารเรียกสินเชื่อคืน พันธมิตรถอนทุน ห่วงโซ่ขาดสะบั้น ไม่เกินสามเดือนพวกเราก็ต้องไปขอทานข้างถนน! นางจะฆ่าคน วันนี้ฉันจะขอประหารญาติเสียก่อน ดีกว่าให้ตระกูลหลินทั้งหมดตามนางเข้าโลงไปด้วยกัน!”
โจวลี่หัวงงไปแล้ว
นางแต่งงานกับหลินฉงเหอมามากกว่าสามสิบปี ใช้ชีวิตหรูหราในฐานะคุณนายไฮโซตลอดมา ปกติทุกคนก็คอยประจบนาง
หลินฉงเหอปกติมัวยุ่งกับงาน ไม่ค่อยมีอารมณ์เกรี้ยวกราด เด็กทำผิดก็แค่ตำหนิไม่กี่คำ
นางเคยเห็นสามีในสภาพโกรธเกรี้ยวจนแทบจะเป็นบ้าเช่นนี้ที่ไหน?
โจวลี่หัวสะดุ้งวาบไปทั้งตัว ในที่สุดก็ตระหนักว่าเรื่องอาจร้ายแรงมาก
หลินฉงเหอหอบหายใจแรง ดวงตากวาดไปรอบหนึ่ง สุดท้ายหัวเราะเยาะหยาดหยามมาหยุดที่หลินอวี่เวยและโจวลี่หัว
“สวี่หมิง!”
หลินฉงเหอตะโกนดังไปทางประตูใหญ่
ผู้ช่วยรีบผลักประตูเดินเข้ามา
เขาก้มหน้ามองแต่จมูกและปลายเท้าตัวเอง ไม่มองสองแม่ลูกข้างๆ เลยแม้แต่น้อย