อาวดี้สีดำค่อยๆ คลานไปตามกระแสรถที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
เจียงฉู่ดูแผนที่
ในที่สุดก็จะพ้นช่วงถนนที่ติดหนักแล้ว อีกสามแยกก็จะถึงซอยหยุนเสียงแล้ว
——ต้องยอมรับว่าการอยู่ในวิลล่าหลังนั้น สะดวกสบายอย่างยิ่งจริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นวิวทิวทัศน์งดงามนอกหน้าต่าง หรือสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ห้องนอนสวยๆ รวมไปถึงเตียงนอนขนาดใหญ่ที่เข้ารูปเข้ารอย
แต่ปัญหาคือ… เธอจะถือว่าที่นั่นเป็นบ้านของตัวเองได้อย่างเต็มภาคภูมิไหม?
เจียงฉู่ไม่เคยแคร์เรื่องฐานะหรือตำแหน่งอะไรอยู่แล้ว
หากเธอคบหากันอย่างจริงจัง เธอก็ต้องแคร์ แต่แรกเริ่มเดิมทีเธอเพียงต้องการใช้เขาเพื่อหาโอกาสรอดชีวิต
เมื่อเทียบกับการถูกหักขาจับโยนลงน้ำให้จมน้ำตาย เรื่องอื่นๆ ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
ถึงแม้หลังจากได้สติ เธอก็เคยคิดจะหนี ต่อให้ไม่ได้เรียนต่อ ก็ขอแค่ให้ห่างไกลจากเซี่ยชิงหยางกับพวก
ทว่า——
คนพวกนั้นฆ่า "เจียงฉู่" ไม่ใช่เพราะว่าเธอไปมีเรื่องกับพวกเขา แต่เพราะเธอเคยเป็นแฟนของเว่ยจิ่ง พวกเขาคิดว่าการทำแบบนั้นจะทำให้เซี่ยชิงหยางพอใจ
เพราะหลังจากเซี่ยชิงหยางกับเว่ยจิ่งคบกัน แฟนเก่าคนนี้ก็กลายเป็นเหมือนรอยด่างพร้อย
แน่นอน ในนิยายยังเขียนถึงพฤติกรรมของเจียงฉู่ อย่างเช่นคอยตามตื้อขอเงินเว่ยจิ่ง หรือขี้หึงบ่อยๆ ผู้อ่านหลายคนก็เกลียดเธอ
แต่เธอไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายอะไร
และไม่ถึงตายแน่นอน
สรุปคือหนีก็ไม่มีประโยชน์
เพราะวินาทีที่ตัวเองข้ามภพมา ก็เป็นแฟนของเว่ยจิ่งอยู่แล้ว