สวิตเซอร์แลนด์ ปราสาท “รังนกอินทรี” ชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุด
ที่นี่คือศูนย์กลางประสาทขององค์กรทั้งหมด และเป็นเขตแดนเด็ดขาดของเมทริกซ์
แตกต่างจากปราสาทบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายคลาสสิกอย่างสิ้นเชิง ที่นี่คือโลกซึ่งถูกเติมเต็มด้วยกระแสข้อมูลสีฟ้าน้ำแข็งและเทคโนโลยีแห่งอนาคต
บนผนังจอโค้งขนาดมหึมา โค้ดนับไม่ถ้วนไหลลงมาอย่างรวดเร็วราวน้ำตก แสงจากหน้าจอสว่างวูบวาบสลับมืด สะท้อนใบหน้าซีดขาวของเมทริกซ์
เขานั่งอยู่เพียงลำพังบนเก้าอี้ลอยตัวรูปร่างแปลกตา สองมือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนคีย์บอร์ดเสมือนกลางอากาศ ปลายนิ้วทั้งสิบทิ้งเงาพร่าเป็นสาย
เบื้องหน้าเขาคือแบบจำลองระบบป้องกันสามมิติของเครือข่ายภายใน “แหล่งน้ำมันแมงป่องทราย”
มันคือเขาวงกตดิจิทัลที่ประกอบขึ้นจากกำแพงไฟนับไม่ถ้วน กับดักข้อมูล และโปรแกรมต่อต้านการติดตาม สลับซับซ้อนและแข็งแกร่ง
“น่าสนใจดีนี่” มุมปากของเมทริกซ์ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มตื่นเต้น ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังเลนส์แว่นหนาเป็นประกายคลั่งไคล้ ราวกับนักหมากรุกที่ได้พบคู่ต่อสู้ฝีมือฉกาจ
“เจ้านาย ระบบความปลอดภัยทางเครือข่ายของอีกฝ่ายไม่ได้จ้างบริษัททั่วไปมาดูแล แต่เป็นทีมแฮ็กเกอร์จากยุโรปตะวันออกที่ใช้รหัสว่า ‘เซอร์เบอรัส’ คนพวกนี้ติดอันดับยี่สิบอันดับแรกในกระดานค่าหัวของเน็ตมืด ขึ้นชื่อเรื่องการป้องกันดุดันและวิธีการสกปรก” เสียงของเมทริกซ์ส่งผ่านช่องสัญญาณเข้ารหัสไปถึงฉินเลี่ย ซึ่งอยู่ไกลออกไปใน “ทะเลทรายสีเลือด”
“จัดการได้ไหม” เสียงของฉินเลี่ยราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ เปี่ยมด้วยความเชื่อใจอย่างหมดจด
“ถ้าจัดการพวกมันไม่ได้ ผมจะกินคีย์บอร์ดของตัวเองให้เจ้านายดู” เมทริกซ์หัวเราะเบา ๆ มั่นใจจนแทบจะเรียกว่าหยิ่งผยอง “แค่ต้องใช้เวลาสักหน่อย พวก ‘เซอร์เบอรัส’ เหมือนฝูงหมาบ้า เฝ้าประตูแน่นหนาเป็นบ้า”
พูดจบ เขาก็เริ่มการโจมตีหยั่งเชิงระลอกแรก
แพ็กเก็ตข้อมูลที่พรางตัวมาอย่างแนบเนียนราวกับด้วงสำรวจไร้เสียง ค่อย ๆ ไต่ไปตามสายสื่อสารที่ถูกทิ้งร้าง มุ่งหน้าไปยังเซิร์ฟเวอร์ของ “แหล่งน้ำมันแมงป่องทราย” โดยไร้สุ้มเสียง