รุ่งอรุณแห่ง “ทะเลทรายสีเลือด” มาถึงอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม
ดวงอาทิตย์เหมือนเหล็กเผาไฟจนแดงก่ำ พุ่งขึ้นจากสุดขอบฟ้าโดยไร้สัญญาณเตือน ในพริบตาเดียว อุณหภูมิทั่วทั้งทะเลทรายก็สูงขึ้นสิบองศา
อากาศร้อนจนบิดเบี้ยว ทรายทุกเม็ดแผ่ไอร้อนแผดเผาออกมา
ภายในศูนย์บัญชาการของ “แหล่งน้ำมันแมงป่องทราย” บรรยากาศกลับร้อนระอุยิ่งกว่าทะเลทรายด้านนอก
คนเชือดอดหลับอดนอนมาทั้งคืนแล้ว
ดวงตาขวาที่ยังสมบูรณ์ของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด เหมือนสัตว์ร้ายที่ถูกขังในกรงและกระวนกระวายไม่เป็นสุข
เขาเดินวนไปมาไม่หยุดทั่วศูนย์บัญชาการ รองเท้าบูตทหารหนักอึ้งกระทบพื้นโลหะดัง “ตึง ตึง” เสียงหนักแน่นนั้นราวกับทุบลงบนเส้นประสาทของลูกน้องทุกคน
นับตั้งแต่หน่วยลาดตระเวนเวรนั่นขาดการติดต่อ เขาก็สั่งให้ทั้งฐานเข้าสู่ภาวะเตือนภัยสูงสุด
เขารวบกำลังพลทั้งหมดกลับมา ปรับแหล่งน้ำมันให้กลายเป็นเม่นเหล็กที่ป้องกันแน่นหนาไร้ช่องโหว่
เขาเหมือนนักพนันมากประสบการณ์ วางเดิมพันทั้งหมดลงบนโต๊ะ จากนั้นก็จ้องคู่ต่อสู้เขม็ง รอให้อีกฝ่ายเปิดไพ่ใบสุดท้าย
เขารู้ว่าพวกนั้นต้องมาแน่
ความรู้สึกเหมือนถูกนักล่าชั้นยอดจับจ้อง ทำให้แผลเป็นทั่วร่างปวดแปลบขึ้นมา อีกทั้งสัญชาตญาณกระหายเลือดที่สงบนิ่งมาหลายปีในสายเลือดก็เริ่มลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง
“รายงาน!” เสียงทหารสื่อสารทำลายความเงียบอันกดดัน “เซนเซอร์ตรวจจับแรงสั่นสะเทือน A-7 ในพื้นที่รอบนอกหมายเลขสามถูกกระตุ้น!”
มาแล้ว!
คนเชือดหยุดกึก ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นพลันฉายประกายคมกริบชวนหวาดหวั่น
เขาพุ่งปราดไปที่จอเฝ้าระวังหลัก จ้องจุดเตือนภัยสีแดงที่กะพริบไม่หยุดบนหน้าจอ
“ตัดภาพมา!” เขาคำราม
ภาพจากกล้องวงจรปิดระยะไกลที่ตั้งอยู่ตามแนวท่อส่งน้ำถูกขยายขึ้นบนหน้าจอทันที
ภาพพร่าเลือนเล็กน้อยเพราะระยะทางและไอร้อน แต่ยังมองเห็นได้ชัดว่าเงาดำหลายร่างในชุดรบสีทรายกำลังอาศัยเนินทรายกำบัง แอบย่องเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปยังท่อส่งน้ำ