คำพูดยังไม่ทันขาด ฉินเลี่ยก็ก้มตัวลง กดซิการ์คิวบาที่ปลายมวนลุกวาบด้วยประกายแดงฉานลงบนเสื้อเชิ้ตตัดเย็บพิเศษราคาแพงของคนเชือด
“ซู่——”
ผ้าถูกจี้จนไหม้เกรียม กลิ่นไหม้ผสมกลิ่นยาสูบลอยคลุ้งไปทั่วอากาศ
ตราประทับสุดท้าย ตราประทับของภูตผีที่สลักลงบนเสาแห่งความอัปยศของศัตรู
ฉินเลี่ยดีดก้นซิการ์ทิ้ง ลุกขึ้นแล้วก้าวยาวออกไปนอกประตู
ตรงหน้าประตู ขวานสงคราม ตัวตุ่น และคนอื่น ๆ จัดการกวาดล้างทางเดินเสร็จเรียบร้อยแล้ว สมาชิกหน่วยภูตผีทั้งสิบเก้านายยืนนิ่งรอราชาของพวกเขา
ไม่มีใครถามถึงผลลัพธ์ ไม่มีใครส่งเสียงโห่ร้อง พวกเขาเพียงเงียบ ๆ เปิดทางให้เขา แล้วเดินตามหลังไปอย่างไร้สุ้มเสียง ก่อนจะกลืนหายเข้าไปในความมืดมิดที่ลึกยิ่งกว่าเดิม
พวกเขากลับลงไปยังชั้นอุปกรณ์ใต้ดินที่อบอวลด้วยกลิ่นเหม็นฉุนอีกครั้ง
พวกเขาไต่ลงไปตามบันไดเหล็กเย็นเยียบและลื่นชื้น ลงสู่ท่อระบายน้ำเสียที่ดูราวกับลำไส้แห่งนรกอีกครั้ง
เมื่อคนสุดท้ายลงไปถึงปล่อง และช่องโหว่ที่ถูกระเบิดเปิดเหนือศีรษะค่อย ๆ หดเล็กลงจนเหลือเพียงจุดแสงริบหรี่ ฉินเลี่ยจึงสั่งการผ่านช่องสื่อสารภายใน
“ถอนกำลัง”
ยานดำน้ำผีน้ำเริ่มทำงานอีกครั้ง แหวกตะกอนดำมืดเป็นระลอกคลื่น พาเหล่าภูตผีที่เก็บเกี่ยวความตายสำเร็จ ลอยกลับไปตามเส้นทางเดิมอย่างไร้เสียง
……
สิบห้านาทีต่อมา
บนเนินทรายแห่งหนึ่ง ห่างจากแหล่งน้ำมันแมงป่องทรายสิบห้ากิโลเมตร
เงาดำยี่สิบร่างค่อย ๆ โผล่ออกมาจากรอยแยกใต้ดินอย่างเงียบเชียบราวภูตผี ได้กลับมาสูดอากาศเย็นแห้งของทะเลทรายในยามค่ำคืนอีกครั้ง
พวกเขารวมพลอย่างรวดเร็ว ไร้เสียงใด ๆ มีเพียงการตรวจสอบอาวุธและอุปกรณ์ของแต่ละคนอย่างว่องไวที่สุด
ฉินเลี่ยเดินไปยังขอบเนินทรายเพียงลำพัง
เขายกข้อมือขึ้น มองนาฬิกายุทธวิธีที่กำลังนับถอยหลัง
【00:10:37】
【00:10:36】
อีกสิบนาที งานเลี้ยงดอกไม้ไฟสุดยิ่งใหญ่ที่มอบให้ตระกูลจ้าวก็จะเปิดฉากตรงเวลา
เขาเงยหน้ามองป้อมปราการเหล็กที่ยังคงสว่างไสวอยู่ไกลลิบ
เมื่อมองจากมุมนี้ แหล่งน้ำมันดูราวกับเข็มกลัดเพชรขนาดมหึมาที่ประดับอยู่บนกำมะหยี่สีดำ เจิดจรัสหรูหรา เปล่งประกายเย้ายวนของเงินตราและอำนาจ