เมื่อมองผ่านกล้องส่องทางไกล สถานการณ์กลับเลวร้ายกว่าที่ฉินเลี่ยคาดไว้
กระสุนส่องวิถีลากเส้นสีแดงมรณะเป็นสายตัดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน เปลวไฟจากแรงระเบิดปะทุขึ้นเป็นระยะระหว่างขบวนรถที่กำลังไล่ล่า กองกำลังหลักของ “หมาป่าเลือด” ทิ้งทั้งยุทธวิธีและเหตุผลทั้งหมด พุ่งไล่ล่าหน่วยลวงของแรดที่มีเพียงยี่สิบคนอย่างบ้าคลั่ง ไม่ยอมปล่อยให้รอดแม้แต่คนเดียว ราวกับกำลังฆ่าตัวตาย!
“บ้าเอ๊ย!” ขวานสงครามยกกล้องส่องทางไกลขึ้น สบถเสียงต่ำอย่างอดไม่ได้ “ไอ้พวกนักพนันที่แพ้จนตาแดง! พวกมันรู้ว่าทุกอย่างของตัวเองหมดสิ้นแล้ว เลยคิดจะลากแรดกับพวกลงหลุมไปด้วย!”
สถานการณ์วิกฤตอย่างยิ่ง
หน่วยลวงของแรดมีอาวุธเบาที่เน้นการก่อกวนและลวงตาเป็นหลัก กระสุนก็เหลือไม่ถึงครึ่งแล้ว
ส่วนคนที่กำลังไล่ล่าพวกเขาคือกองกำลังหลักของ “หมาป่าเลือด” เกือบสองร้อยคน พร้อมรถหุ้มเกราะสิบกว่าคันและปืนกลหนักติดรถอีกหลายสิบกระบอก!
ในทะเลทรายกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาเช่นนี้ นี่แทบไม่ต่างจากฝูงสิงโตไล่ล่าหมาป่าเดียวดาย!
“เจ้านาย! เราต้องไปช่วยพวกเขา!” ขวานสงครามมองฉินเลี่ยอย่างร้อนใจ
“ห้ามขยับ!” ฉินเลี่ยตัดบทเสียงเย็น น้ำเสียงไร้ความรู้สึกแม้แต่น้อย ทว่าภายในดวงตาลึกล้ำคู่นั้น สมองกลับกำลังทำงานด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว
ตอนนี้ถ้าส่งพวกเขายี่สิบคนกลับไป ก็เท่ากับเผชิญหน้ากันตรง ๆ เอาชีวิตยอดฝีมือยี่สิบคนไปแลกกับชีวิตพี่น้องอีกยี่สิบคน นี่คือยุทธวิธีโง่เง่าที่คนเชือดอยากเห็นที่สุด
ไม่ได้!
เขารีบเปิดแท็บเล็ตยุทธวิธีที่ข้อมือ แล้วเรียกแผนที่ภูมิประเทศสามมิติความละเอียดสูงที่สุดของพื้นที่นี้ขึ้นมา
สายตาของเขากวาดผ่านแผนที่อย่างรวดเร็วราวเหยี่ยว เนินทราย ทะเลหิน ท้องแม่น้ำที่แห้งขอด...องค์ประกอบภูมิประเทศทุกอย่างถูกนำมาประกอบ แยกย่อย และจำลองสถานการณ์ในสมองของเขาอย่างรวดเร็ว
“แรด!” ฉินเลี่ยเชื่อมต่อช่องสื่อสารของแรด น้ำเสียงสงบนิ่งเย็นเยียบราวน้ำแข็ง ทำให้เสียงหอบหายใจร้อนรนจากอีกฝั่งสงบลงในทันที
“รายงานพิกัดปัจจุบันกับความเร็วรถ!”