“เจ้านาย… สถานการณ์นี้… เหมือนกับการจำลองแผนยุทธวิธีเมื่อครู่เป๊ะเลย!”
เสียงของเมทริกซ์ดังก้องในห้องประชุมที่เงียบกริบ ฟังราวกับเห็นผี ทุกถ้อยคำเหมือนลูกเห็บที่ซัดกระหน่ำใส่เส้นประสาทตึงเครียดของทุกคนอย่างหนัก
ราวกับว่าเวลาได้หยุดนิ่งลงในวินาทีนั้น
ใบหน้าของแรดที่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้นพลันซีดเผือด เขายืนนิ่งแข็งทื่อ ปากอ้าค้างราวกับยัดกำปั้นเข้าไปได้ทั้งลูก
สีหน้าของผู้บัญชาการยุทธวิธีอีกหลายคนยิ่งหลากหลาย ทั้งตกตะลึง งุนงง ไปจนถึงสับสนแบบแทบไม่น่าเชื่อ
บังเอิญหรือ?
ไม่ โลกนี้ไม่มีความบังเอิญที่แม่นยำขนาดนี้
นี่แทบจะเหมือนโชคชะตาจงใจจัดบททดสอบขั้นสุดท้ายให้พวกเขา ใช้ความจริงอันนองเลือดมาตั้งคำถามกับทุกการตัดสินใจที่พวกเขาเพิ่งวางแผนกันบนกระดานจำลอง
สายตาของทุกคนราวกับเศษเหล็กที่ถูกแม่เหล็กดูดดึง พุ่งไปรวมอยู่ที่ชายผู้ยืนอยู่หน้ากระดานจำลองมาตั้งแต่ต้นโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ฉินเลี่ย
เขาไม่ได้หันกลับมา เพียงมองคฤหาสน์หรูในโซมาเลียบนกระดานจำลอง ซึ่งถูกวงกลมสีแดงทำเครื่องหมายไว้เงียบ ๆ ราวกับกำลังชื่นชมงานศิลปะชิ้นหนึ่ง
บนใบหน้าไม่มีความตื่นตระหนก ไม่มีความประหลาดใจ แม้แต่อารมณ์ผันผวนเพียงน้อยนิดก็ไม่มี