ควันปืนจากอ่าวเอเดนยังไม่ทันจางหาย คลื่นยักษ์ที่มันก่อขึ้นก็ซัดผ่านกระแสข้อมูลเย็นเยียบ แผ่ไปทั่วโลกใต้ดินแล้ว
ฟอรัม “แนวหน้า” รังออนไลน์ของเหล่าทหารรับจ้าง พ่อค้าข่าวกรอง และพ่อค้าอาวุธทั่วโลก หลังจาก “ภูตผี” เผยแพร่วิดีโอชื่อ “บทเรียนเปิดห้อง” ก็จมดิ่งสู่วงจรที่ทั้งเป็นอัมพาตและคลุ้มคลั่งอย่างสิ้นเชิง
เจ้าหน้าที่เทคนิคซ่อมเซิร์ฟเวอร์ไปสามครั้ง ทั้งสามครั้งก็ถูกปริมาณการใช้งานมหาศาลของคนที่ได้ข่าวแล้วพากันเข้ามาเพื่อดูให้เห็นกับตาถล่มจนล่มซ้ำอีก
“พระเจ้า! นั่นเป็นฝีมือของ ‘ภูตผี’ จริงหรือ? พวกเขาลักพาตัวคนลักพาตัวงั้นเหรอ?”
“แค่นั้นที่ไหน! พวกเขายังย้อนกลับไปรีด ‘ค่าปรับ’ สองพันล้านดอลลาร์จาก ‘หมาป่าเลือด’ อีกด้วย! ผมอยู่ในวงการนี้มายี่สิบปี ยังไม่เคยเห็นการลงมือที่อวดดีขนาดนี้มาก่อนเลย!”
“พวกคุณเข้าใจผิดกันหมดแล้ว! ประเด็นไม่ใช่ความอวดดี แต่เป็นฝีมือต่างหาก! บุกยึดรังของหัวหน้าโจรสลัดได้อย่างเงียบเชียบ แถมยังควบคุมทิศทางของสงครามอีกแห่งที่อยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตรได้อย่างแม่นยำ...นี่ไม่ใช่ทหารรับจ้างแล้ว นี่มันเทพมารชัด ๆ!”
“ผมขอประกาศ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ‘ภูตผี’ คือศรัทธาของผม! อย่าถามว่าทำไม ถ้าถามก็คือผมอยากไปทำงานให้ ‘ภูตผี’ ต่อให้ต้องไปเก็บปลอกกระสุนในแอฟริกาก็ยอม!”
บนฟอรัม ความยำเกรง ความหวาดกลัว ความเลื่อมใส ความอิจฉา...อารมณ์ซับซ้อนนับไม่ถ้วนถักทอกัน ก่อนจะหลอมรวมเป็นข้อสรุปเดียวกันในท้ายที่สุด
บัลลังก์แห่งโลกใต้ดินซึ่งเงียบงันมาห้าปี ได้ต้อนรับนายคนใหม่ที่เย็นชา ลึกลับ และน่าสะพรึงยิ่งกว่าเก่าเคย์
ขณะนี้ นายคนใหม่ผู้นั้นกำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่จรดพื้นในห้องบัญชาการหลักของปราสาท “รังนกอินทรี” ทอดสายตามองยอดเขาหิมะขาวโพลนที่ทอดยาวสุดสายตาของเทือกเขาแอลป์
บรรยากาศภายในปราสาทตรงกันข้ามกับความคลุ้มคลั่งภายนอกอย่างสิ้นเชิง หรือจะพูดให้ถูก นับตั้งแต่ฉินเลี่ยมาถึง ที่นี่ก็ไม่เคยคึกคักร้อนแรงเท่านี้มาก่อน