เมื่อคำสั่งถูกส่งออกไป “รังนกอินทรี” ทั้งหมดก็ราวกับเครื่องจักรสงครามอันแม่นยำที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในพริบตา เริ่มทำงานด้วยความเร็วสูงและประสิทธิภาพอันน่าสะพรึงกลัว
ภายในสิบนาที ทหารหน่วยจู่โจม “อัลฟา” ยี่สิบนายที่แรดคัดเลือกด้วยตัวเองก็รวมพลพร้อมหน้ากันที่ลานจอดในโรงเก็บเครื่องบินใต้ดินของปราสาท
พวกเขาล้วนเป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านการนองเลือดมาแล้วหลายครั้ง แววตาของแต่ละคนเย็นชาและเด็ดขาดดุจเหล็กกล้าที่ผ่านการชุบ
ขณะนี้พวกเขากำลังตรวจสอบอุปกรณ์ของตนอย่างเป็นระบบ
ภารกิจครั้งนี้เน้นการลอบเร้นและควบคุมเป้าหมายในระยะประชิด พวกเขาจึงละทิ้งเสื้อเกราะกันกระสุนอันเทอะทะและปืนกลหนัก เปลี่ยนมาใช้ชุดรบเคฟลาร์น้ำหนักเบา ปืนกลมือ MP7 ติดตั้งเครื่องเก็บเสียง หน้าไม้ยุทธวิธี ตลอดจนเครื่องมือพิเศษหลากหลายชนิดสำหรับพังประตูและจัดการศัตรูอย่างเงียบเชียบ
แรดยืนอยู่หน้าสุดของแถว ร่างกำยำสวมเสื้อเกราะยุทธวิธีสีดำที่เต็มไปด้วยซองกระสุนและระเบิดแสงเสียง
ความละอายบนใบหน้าที่เกิดจากการยอมสยบต่อฉินเลี่ยเลือนหายไปนานแล้ว บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดขีดที่กำลังจะได้ออกล่า
“ทุกคนฟังฉันให้ดี!” น้ำเสียงของแรดยังคงหยาบกระด้างราวกับกระดาษทราย แต่ทหารทุกนายต่างได้ยินความมั่นใจอย่างเด็ดขาดที่แฝงอยู่ในนั้น “ภารกิจครั้งนี้เจ้านายมอบส่วนที่สำคัญที่สุดให้พวกเรา! เราไม่ได้ไปฆ่าคน แต่ไป ‘เชิญแขก’! เบามือเบาเท้าให้มาก ใครกล้าทำให้หนูสักตัวในคฤหาสน์ตื่นตกใจ กลับไปฉันจะยัดแกลงโถส้วมแล้วกดน้ำทิ้ง!”
“รับทราบครับ หัวหน้า!” ทหารทั้งหน่วยส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ อย่างพร้อมเพรียง ขวัญกำลังใจฮึกเหิมเต็มเปี่ยม
ฉินเลี่ยกับซูหยิ่งยืนอยู่บนทางเดินวงแหวนชั้นสอง เฝ้ามองหน่วยรบที่กำลังจะออกเดินทางไกลอยู่เบื้องล่างอย่างเงียบงัน