บอกว่าเป็นหมันไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมพอเธอมากลับมีลูกหลานเต็มบ้าน

ตอนที่ 118 บอกว่าไร้ทายาทมิใช่หรือ? เหตุใดพอนางมาถึงจึงมีลูกหลานเต็มบ้าน

6 นาที· 1.4K คำ

เบื้องหน้าคือบ่อขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง กว้างยาวแปดเมตร ลึกห้าเมตร

ภายในเต็มไปด้วยงูพิษ แมงป่อง หนอนโลหิต และสัตว์มีพิษอื่น ๆ หากคนธรรมดาตกลงไปแล้วถูกกัด ย่อมไม่มีทางรอด

รอบบ่อพิษร้อยชนิดมีเด็กหนุ่มในชุดสีเทายืนอยู่สิบกว่าคน

พวกเขามองสถานการณ์ในบ่ออย่างสมน้ำหน้า ทั้งยังพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น ราวกับได้เห็นฉากน่าสนุกยิ่งนัก

ตำหนักอู๋จี๋แบ่งระดับตามสีของอาภรณ์

ผู้ติดตามชุดขาวมีระดับสูงสุด รองลงมาคือผู้ติดตามชุดดำและผู้ติดตามชุดเขียว

ระดับต่ำสุดคือผู้ที่สวมชุดสีเทา ส่วนใหญ่เป็นเด็กที่เพิ่งผ่านการฝึกฝนมาไม่นาน ฝีมือยังไม่อาจพัฒนาขึ้นได้

พวกเขาทำได้เพียงเข่นฆ่ากันเองในหมู่คนรุ่นเดียวกัน ใช้วิธีเลี้ยงกู่คัดผู้ที่อยู่รอดเป็นคนสุดท้าย จึงจะได้เป็นผู้ติดตามชุดเขียวอย่างเป็นทางการ และมีสิทธิ์รับภารกิจเพื่อหาเงินค่าจ้าง

เด็กหนุ่มกลุ่มนี้คงเป็นผู้เข้าฝึกในรุ่นเดียวกัน

ชาจิ่วทอดสายตามองตามพวกเขาไป

ในบ่อพิษร้อยชนิด เด็กหนุ่มวัยสิบสามสิบสี่ปีผู้หนึ่งซึ่งสวมชุดสีเทาเช่นเดียวกันกำลังขดตัวสั่นอยู่ในมุมหนึ่ง

เสื้อผ้าบนกายเขาสกปรกมอมแมม ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและบาดแผล บนใบหน้าและมุมปากมีสะเก็ดเลือดเกรอะกรัง ดวงตาข้างหนึ่งถูกตีจนเขียวช้ำบวมเป่ง แทบลืมไม่ขึ้น

ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของคู่แข่งรุ่นเดียวกันที่อยู่ด้านบน

เขาถูกคนรุ่นเดียวกันรังแกทุกวัน เพียงเพราะบิดาของเขาเป็นคนทรยศต่อตำหนักอู๋จี๋ สังหารภรรยาทิ้งบุตร แล้วหนีไปเข้ากับฝ่ายธรรมะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป