เผยลั่วเหรินดูฉากที่อ้วนลิ่งฮวารับบทเป็นแม่ชราที่ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ในเรื่อง《สัตว์ร้ายในเมือง》ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ
นอกจากนี้ เขายังให้ผู้ช่วยไปหาฉากที่อ้วนลิ่งฮวาแสดงในละครเรื่องอื่น ๆ มาให้ดูด้วย
พอเห็นตัวอย่างฉากที่เธอรับบทเป็นนักพรตอู๋เนี่ยน เผยลั่วเหรินก็กดหยุด แล้วจ้องหน้าจออยู่นาน
นักแสดงที่ชื่ออ้วนลิ่งฮวาคนนี้ถ่ายทอดการแสดงผ่าน “แววตา” ได้เก่งมาก ได้ยินว่าเธอเป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการได้ไม่ถึงครึ่งปี แต่ฝีมือไปถึงระดับนี้แล้ว จะเรียกว่า “มีพรสวรรค์” ก็คงไม่พอ ต้องเรียกว่า “สวรรค์ประทานข้าวให้กิน” ถึงจะถูก
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้กำกับสือถึงกล้าพูดแบบนั้นตอนหนังปิดกล้อง
ถ้าเป็นคนอื่น พอได้เห็นอ้วนลิ่งฮวาแสดงเป็นแม่ชราที่เสียสติ ก็คงตัดสินใจเลือกเธอทันที เพราะตัวละครทั้งสองมีหลายอย่างคล้ายกัน แค่แสดงความรู้สึกของคนป่วยออกมาได้ก็ไม่ง่ายแล้ว
ก่อนหน้านี้เขาออดิชันคนมาเยอะ แต่คนที่ถ่ายทอดอาการป่วยได้ดีมีไม่มาก
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกว่ายังไม่พอ
ชุ่ยฟางในเรื่อง《ใต้กระแสคลื่น》ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์จริง แต่ยังมีอาการไม่หนัก ส่วนใหญ่แล้วเธอแค่แกล้งทำเป็นเลอะเลือน เมื่อเรื่องดำเนินไป เธอจะได้รับความกระทบกระเทือนใจจนโรคอัลไซเมอร์หนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่แม้ในยามสับสน เธอก็ยังจำได้ว่าต้องปกป้องความลับ
นักแสดงต้องทำให้ผู้ชมเห็นทั้ง “ความคลุ้มคลั่ง” และ “ความไม่คลุ้มคลั่ง” ในแววตาของเธอพร้อมกัน ณ ช่วงเวลาเดียวกัน