วันนี้อ้วนลิ่งฮวาดีใจสุด ๆ!
เธออยากซื้อเหล้า ซื้อเนื้อ ซื้อกับข้าวดี ๆ วันนี้อยากกินเลี้ยงกับคนในครอบครัวให้อิ่มหนำสำราญ ดื่มจนเมามายไปเลย
เธอซื้อเนื้อหัวหมูครึ่งชั่งกับหูหมูครึ่งชั่งจากแผงอาหารพะโล้ แล้วเลือกกับข้าวเย็นจากแผงอาหารเย็นอย่างละนิดละหน่อย จากนั้นก็ซื้อเป็ดที่เขาฆ่าและชำแหละไว้แล้วครึ่งตัว พอเดินผ่านแผงขายปลา เธอก็เลือกปลาตัวใหญ่สองตัวให้คนขายจัดการทำความสะอาด ต่อมาก็ซื้อเต้าหู้สองก้อน ฟักเขียวหนึ่งชั่ง ลูกชิ้นเนื้อวัวครึ่งชั่ง สุดท้ายซื้อผักกวางตุ้งฮ่องเต้มาหนึ่งกำ
เธอยังไปซื้อขนมนมกระต่ายขาวมาหนึ่งห่อ แล้วตามคำแนะนำของเจ้าของร้านก็ซื้อขนมขบเคี้ยวถุงใหญ่ที่เรียกว่า “มันฝรั่งแผ่นทอดกรอบ” มาด้วย เขาบอกว่าเด็ก ๆ ชอบกินกัน
จากนั้นก็ไปซื้อผลไม้
สุดท้ายเธอเดินมาหยุดหน้าร้านขายเหล้า กลิ่นเหล้าเข้มข้นลอยเข้าจมูกไม่หยุด
“พี่สาว จะซื้อเหล้าไหมครับ?” เจ้าของร้านเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วม
อ้วนลิ่งฮวาพยักหน้า “มีเหล้าอะไรบ้าง?”
“เหล้าขาวแบบตักขาย กิโลละ 8 หยวนครับ อีกแบบคุณภาพดีกว่าหน่อย กิโลละ 15 หยวน”
อ้วนลิ่งฮวาไม่รู้ว่ารสชาติเหล้าของโลกนี้เป็นอย่างไร แต่ของแพงกว่าย่อมดีกว่ากระมัง? เธอจึงตอบว่า “เอาแบบกิโลละ 15 หยวนสองกิโล”
เจ้าของร้านตวงเหล้าใส่เหยือกพลาสติกให้เธอ
อ้วนลิ่งฮวาจ่ายเงิน หิ้วข้าวของไปเข้าห้องน้ำสาธารณะ แล้วกลับบ้าน
คนในครอบครัวที่เข้าเมืองไปค้าขายก็กลับมากันหมดแล้ว เฉินเจี๋ยจมูกไว พอได้กลิ่นเหล้าดวงตาก็เป็นประกาย “แม่ซื้อเหล้ามาเหรอครับ?”
“ใช่ แล้วยังมีของกินพวกนี้ด้วย วันนี้แม่ดีใจ เรามากินมื้อดี ๆ กัน”
เธอหยิบขนมนมออกมา เปลี่ยนกับห่อก่อนหน้าที่ยังกินไม่หมด แล้วแจกให้ทุกคนคนละสองเม็ด ส่วนมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบก็ยื่นให้เฉินไช่ เอาไปแบ่งให้เด็ก ๆ