ตุ๊กตาพวกนี้หวังเหลียนฮวาซื้อตามคำแนะนำของเย่ยวี่ลู่ มีทั้งตุ๊กตาผ้าฝ้ายหลายขนาดหลายรูปร่าง รวมถึงตุ๊กตาบีเจดี ซึ่งล้วนเป็นขนาดที่นิยมกัน
เฉินไช่มองตัวนี้ที ตัวนั้นที มือที่ยื่นออกไปหมายจะแตะกลับชักคืน กลัวว่าจะทำพัง
หวังเหลียนฮวาบอกเธอว่า “มีของพวกนี้แล้ว เธอกับฮุยจื่อก็ทำตามขนาดได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะคลาดเคลื่อน”
เฉินไช่พยักหน้าอย่างตื่นเต้น คราวนี้ถึงกล้ายื่นมือไปหยิบขึ้นมา เดี๋ยวก็ดูตัวนี้ เดี๋ยวก็อุ้มตัวนั้น รักจนวางไม่ลงเลยทีเดียว
หวังเหลียนฮวาหยิบถุงออกมาอีกใบ แล้วหยิบแท็บเล็ตเครื่องใหม่ออกมาจากข้างใน
เฉินไช่ชะงักไป “ท่านแม่ ทำไมถึงมีศาสตราวิเศษชิ้นใหม่อีกแล้วล่ะ?”
“ไม่ใช่ศาสตราวิเศษ นี่เรียกว่าแท็บเล็ต” หวังเหลียนฮวายิ้มพลางอธิบาย นี่เป็นของที่เธอซื้อก่อนจะไปเมืองหลวง “แม่คิดว่าเธอชอบลองทำของใหม่ ๆ หัวไวด้วย แค่ดูวิดีโอพวกนั้นก่อนหน้านี้ เธอก็คิดแบบออกแบบใหม่ ๆ ได้ตั้งหลายอย่างแล้ว แม่เลยถามคุณเย่คนนั้น ให้เธอแนะนำวิดีโอที่ดูแล้วเรียนรู้ได้มาให้ไม่น้อย”
เธอถือแท็บเล็ต แตะเปิดวิดีโอให้เฉินไช่ดูทีละคลิป มีทั้ง “คู่มือภาพประกอบการทำชุดฮั่นฝูฉบับมืออาชีพ” “สอนวาดชุดฮั่นฝูด้วยปากกาเมจิก” รวมถึง “การออกแบบสร้างสรรค์เครื่องแต่งกายดั้งเดิม” และ “แนวปฏิบัติการออกแบบเครื่องแต่งกายดั้งเดิม”
เฉินไช่อ่านตัวอักษรบนหน้าจอไม่ออก แต่ทั้งหมดเป็นวิดีโอสอน เธอสุ่มกดเปิดคลิปหนึ่งฟังอยู่ครู่เดียว ก็รู้สึกว่าหัวใจเต้นตึกตัก เธอ...เธอฟังเข้าใจด้วย! แถมสิ่งเหล่านี้ เพียงฟังแค่ช่วงต้นก็ทำให้เธอเหมือนได้เห็นโลกที่กว้างใหญ่กว่าเดิม เธอรู้สึกว่ามีสิ่งที่เรียนรู้ได้อีกมากมาย!
“ท่านแม่ เรื่องพวกนี้...ลูกอ่านเข้าใจ! ลูกจะตั้งใจเรียนให้ดี!” เสียงของเฉินไช่สั่นเล็กน้อย
“นี่คือตุ๊กตา” หวังเหลียนฮวาบอก “คนทางโน้นใช้ลองเสื้อผ้ากัน มีของพวกนี้แล้ว เธอกับฮุยจื่อก็ทำตามขนาดได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะคลาดเคลื่อน”
เฉินไช่รู้สึกแสบจมูก ก้มหน้าลงแล้วกะพริบตาถี่ ๆ