เมื่อ «ใต้ดาวแดง ท่ามกลางสายลมวสันต์» ออกอากาศและได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง อ้วนลิ่งฮวาก็ค่อย ๆ ได้ฉายา “นายกฯ ประจำตรอก” มาอีกชื่อหนึ่ง หลายคนก็ชอบเรียกเธอว่า “พี่ใหญ่เหลียนฮวา” เพราะรู้สึกว่าฟังแล้วสนิทสนมมาก
เมื่อละครออกอากาศถึงตอนที่ 8 ภาพจำที่มีต่ออู๋เหลียนฮวาก็ค่อย ๆ ถูกเปิดเผยทีละชั้น เธอไม่ได้เป็นแค่ “ยอดมนุษย์ชุมชน” ที่คอยใช้ไหวพริบแก้ปัญหาอีกต่อไป เมื่อกลับถึงบ้านและปิดประตูลง เธอก็มีเรื่องจุกจิกให้ปวดหัวและความเหนื่อยล้าที่ไม่อาจบอกใครได้เหมือนกัน
ในตอนนี้ ลูกชายของอู๋เหลียนฮวาสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงอารมณ์หม่นหมอง ขังตัวเองเล่นเกมอยู่ในห้องทั้งวัน ส่วนสามีก็บ่นว่าเธอ “เอาแต่สนใจเรื่องบ้านคนอื่น ไม่สนใจเรื่องในบ้านตัวเอง” ทั้งสองคนจึงทะเลาะกันอย่างดุเดือด
อู๋เหลียนฮวาต้องคอยประคองอยู่ตรงกลาง ด้านหนึ่งก็ปลอบอารมณ์สามี อีกด้านก็พูดให้ลูกชายเข้าใจ แถมยังต้องจัดการเหตุฉุกเฉินในชุมชนอีก
คืนนั้น อู๋เหลียนฮวากลับถึงบ้านด้วยสภาพเหนื่อยล้า สามีกำลังดูโทรทัศน์อยู่ในห้องนั่งเล่น พอเห็นเธอกลับมาก็แค่ปรายตามองอย่างเย็นชา ทั้งสองยังทะเลาะและทำสงครามเย็นกันอยู่ ต่างฝ่ายต่างไม่พูดกับอีกคน
เธอยังไม่ได้กินมื้อเย็น ในครัวก็เย็นชืด เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงต้มบะหมี่ให้ตัวเองกินเงียบ ๆ หนึ่งชาม
สามีกำลังดูโทรทัศน์ รายการวาไรตี้ในจอกำลังคึกคัก ส่วนอู๋เหลียนฮวานั่งกินบะหมี่เงียบ ๆ อยู่ในห้องกินข้าวเล็ก ๆ น้ำตาพลันหยดลงในชามโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
เธอไม่ได้เช็ด รีบกินบะหมี่จนหมดแล้วเดินไปเคาะประตูห้องลูกชาย ก่อนหน้านี้ลูกชายเคยทะเลาะกับเธอ เพราะเธอชอบเปิดประตูเข้าไปโดยไม่เคาะ ตอนนี้เธอเลยรู้จักเคาะประตูแล้ว พอประตูเปิด ลูกชายก็ไม่ได้มองเธอ แค่หันกลับไปเล่นเกมต่อ
เธอนั่งลงข้างเตียง มองเขาเล่นเกมเงียบ ๆ
พอลูกชายเล่นจบหนึ่งรอบ ก็หันมามองแม่แวบหนึ่ง แล้วชะงักไป