ที่จริงจิวเพ่ย์เอาบทละครมาให้อ้วนลิ่งฮวาหลายเรื่อง แต่เธอกลับถูกใจเรื่องที่ถืออยู่ในมือทันทีที่เห็น
อาจเป็นเพราะนางเอกชื่ออู๋เหลียนฮวา ชื่อเหมือนเธอ ต่างกันแค่แซ่ก็ได้ หรืออาจเป็นเพราะประวัติตัวละครที่ทำให้เธอรู้สึกว่าเต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตจริง
ในประวัติเขียนไว้ว่า: อู๋เหลียนฮวา อายุ 52 ปี หัวหน้าคณะกรรมการชุมชนหงซิง รับผิดชอบครัวเรือน 1,300 หลังในชุมชน ดูแลตั้งแต่เรื่องฟ้าจรดดิน แถมยังต้องดูแลเรื่องอากาศตรงกลางด้วย บ้านไหนผัวเมียทะเลาะกัน บ้านไหนแมวหาย หรือท่อระบายน้ำบ้านไหนอุดตัน ล้วนต้องไปหาเธอ เธอเป็นทั้ง “กาวสารพัดนึก” และ “กระโถนระบายอารมณ์” ของละแวกนี้
เธอโทรหาจิวเพ่ย์ บอกว่าชอบตัวละครนี้มาก แต่หลังจากอ่านประวัติตัวละครและค้นข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตแล้ว ก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอีกชั้น ถ้ามีโอกาสได้ไปเรียนรู้งานจริงสักสองสามวันก็คงดี
จิวเพ่ย์ตอบทันทีว่าจะช่วยติดต่อให้ เขาทำงานคล่องแคล่ว วันรุ่งขึ้นก็ติดต่อคณะกรรมการชุมชนแห่งหนึ่งในย่านที่พักเก่าทางตะวันออกของเมืองได้
พอหัวหน้าชุมชนได้ยินจิวเพ่ย์พูดว่าไม่คิดค่าแรง แถมยังมีคนมาช่วยงานฟรีอีกหรือ? เรื่องดีแบบนี้จะไปหาได้จากที่ไหน รีบตอบตกลงทันที
วันนั้นอ้วนลิ่งฮวาสวมชุดลำลอง ใส่หมวกใบหนึ่ง แล้วเดินทางไปยังชุมชนนั้น
สำนักงานคณะกรรมการชุมชนอยู่ชั้นหนึ่งของอาคารพักอาศัยเก่าใกล้ประตูทางเข้า ด้านหน้าติดป้ายไว้หลายแผ่น มีข้อความว่า “ศูนย์บริการชุมชน” “คณะกรรมการไกล่เกลี่ย” “ศูนย์กิจกรรมผู้สูงอายุ” และอื่น ๆ
ผอ.หลิวยืนรออ้วนลิ่งฮวาอยู่ตรงหน้าประตู
เธออายุห้าสิบกว่า รูปร่างท้วม พอยิ้มตาก็หยีเป็นเส้นเดียว เสียงพูดค่อนข้างดัง พอเห็นอ้วนลิ่งฮวาก็เดินเข้ามาจับมือ พลางมองสำรวจแล้วถามยิ้ม ๆ ว่า “คุณครูหวังคือคุณใช่ไหม?”