ทะลุฟากเกิดในยุคอวกาศ สามีของฉันคือตัวละครรอง

ตอนที่ 2 ซื้อของ

8 นาที· 1.8K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เชิ่นเจาเปิดสมองแสงสั่งซื้อวัตถุดิบยาจำนวนหนึ่งผ่านเน็ต

โลกใบนี้คือโลกที่สองที่เธอถ่ายวิญญาณเข้ามาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ชาติแรกในสังคมยุคปัจจุบันเธอเสียชีวิตจากการเข้าช่วยคนอื่น ชาติที่สองคือโลกนิรันดร์บูรณะ เธอเป็นนักเตือนยาประจำนิกาย และจบชีวิตลงไปพร้อมกับนิกายในการต่อสู้ขับไล่การรุกรานของเผ่ามาร

ชาตินี้เธอเกิดมาเป็นนักเภสัชกรแห่งโลกดวงดาว อยู่ในตระกูลเล็ก ๆ ตระกูลหนึ่ง

เพราะตื่นพลังชีวิตสายไม้ระดับเอ ตระกูลจึงสามารถเรียกร้องโควตาเข้าศึกษายุทธศาสตร์สถานที่ 3 แห่งจักรวรรดิให้เธอได้ และเธอก็ไม่ทำให้ผิดหวัง จบการศึกษาด้วยผลการเรียนดีเยี่ยมกลายเป็นนักเภสัชกร ประจำการอยู่กับกองพลที่ 5

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนางเอก อำนาจย่อมขาดไม่ได้ และกองพลที่ 5 ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

หน้าจอสมองแสงเด้งข้อความขึ้นมา “ยืนยันคำสั่งซื้อแล้ว คาดว่าจะส่งภายใน 2 ชั่วโมง” เชิ่นเจาพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ

เธอสั่งซื้อวัตถุดิบยาจำนวนมากที่ในสายตาของนักเภสัชกรดวงดาวนั้นไม่เกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่น้อย

—วัตถุดิบยาของโลกนี้คล้ายกับโลกนิรันดร์บูรณะราวเจ็ดส่วน แต่ระบบการตั้งชื่อต่างกันสิ้นเชิง

เภสัชวิทยาดวงดาวให้ความสำคัญกับโครงสร้างโมเลกุล ความเข้ากันได้กับพลังชีวิต และอัตราการซ่อมแซมเซลล์

ขณะที่เภสัชวิทยาของโลกนิรันดร์บูรณะให้ความสำคัญกับจิตวิญญาณ การเกื้อกูลและการขัดขวางกัน และการเปลี่ยนแปลงทั้งเก้าชั้นภายใต้เปลวเตาเตือนยา

คนอื่นมองรายการสั่งซื้อของเธอแล้วจะเข้าใจว่าเป็นนักเภสัชกำลังกักตุนวัตถุเสริมที่ใช้บ่อย

มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่า กองของเหล่านี้เมื่อผสมตามสัดส่วนเฉพาะและเตือนด้วยวิธีเฉพาะ จะได้เตือนยาขั้นพื้นฐานที่สุดของโลกนิรันดร์บูรณะ—ถ่ายเนื้อก้อน

หรือถ่ายเนื้อก้อนที่ยังเป็นน้ำ

เพียงแต่โลกดวงดาวไม่มีเตาเตือนยา แต่มีเตายา คล้ายกันเอามาก ๆ แม้สายไฟของนักเตือนยาจะยังไม่มีใครเลียนแบบได้

แต่เธอมีพลังชีวิตสายไม้

ไม้เป็นธาตุแห่งการเจริญงอกงาม การประนีประนอม และการเปลี่ยนแปลง

พลังชีวิตสายไม้ระดับเอของเธอในชาตินี้สามารถทดแทนบทบาท “ตัวเร่ง” ของเปลวเตือนยาได้ นำพาจิตวิญญาณในวัตถุดิบยาเดินตามวงจรเฉพาะจนกลายเป็นผลสำเร็จ

เท่ากับว่าเธอย้ายตำราเตือนยาทั้งชุดจากชาติก่อนมาปลูกฝังลงในอุปกรณ์ของเภสัชวิทยาดวงดาวอย่างตรงข้ามไม่ได้

2 ชั่วโมงต่อมา วัตถุดิบยาถูกส่งถึง

เชิ่นเจาเปลี่ยนเสื้อกาวน์สีขาวของห้องทดลอง เดินเข้าไปในห้องเตือนยาของห้องนอนรอง

ร่างนี้เกิดและเติบโตในสภาพแวดล้อมของโลกดวงดาวมาตั้งแต่แรก เจนส์ของเธอปะปนทั้งการเสริมสร้างจากการตื่นพลังชีวิตและสิ่งแปลกปลอมที่ตกตะกอนจากอนุภาครังสีของอวกาศ

ถ่ายเนื้อก้อนของโลกนิรันดร์บูรณะขับสิ่งโสมมออกจากร่าง เปิดเส้นเมริเดียน ถ้านำมาใช้ในโลกนี้—

มุมปากของเชิ่นเจายกขึ้นนิดหนึ่ง

มันน่าจะขจัดการอุดตันพลังงานในร่างของผู้ใช้พลังชีวิตได้ ยกระดับร่างกาย เพิ่มความเข้ากันได้กับพลังชีวิต และอาจขยายช่องทางของพลังจิตได้อีกด้วย

พูดง่าย ๆ ก็คือทำให้ผู้ใช้พลังชีวิตระดับบีข้ามสู่ระดับเอ และทำให้ระดับเอเข้าใกล้ระดับเอส

เธอไม่อยากฝากความหวังในการอยู่รอดไว้กับนักรบทั้งหมด พลังชีวิตสายไม้โดยธรรมชาติก็เหมือนรากไม้ชาติก่อน รุกได้รับได้ เธอจึงทำได้ทั้งเป็นนักเภสัชและนักรบ ไม่ใช่แค่ระดับร่างกายต่ำเกินไปหรือไร เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ปัญหาอีกแล้ว

หลังจัดการวัตถุดิบยาเรียบร้อย เชิ่นเจาสูดลมหายใจลึก ใส่วัตถุดิบทั้งหมดลงในเตายา แล้วใช้พลังชีวิตนำพาให้ทุกอย่างหลอมรวมกัน

พลังชีวิตสายไม้แผ่รากฝอยลงไปในเนื้อในของวัตถุดิบยา เธอหลับตาลง สัมผัส “นิสัย” ของวัตถุดิบแต่ละชนิด

ชนิดแรก—สตาร์ไรซ์เกรส นักเภสัชดวงดาวใช้มันเป็นส่วนผสมเสริมในการทำน้ำยาฟื้นฟูพลังจิตให้บริสุทธิ์

แต่ในการสัมผัสของเชิ่นเจา มัน “คำราม” เบา ๆ ด้วยนิสัยดุร้ายเหมือนเหล็กที่ผ่านการดับในน้ำ

เธอใช้พลังสายไม้โอบรับมันเบา ๆ เหมือนปลอบสัตว์ร้ายที่ตกใจ ปลอบประโลมความดุร้ายนั้นทีละเส้น ทีละเส้น แล้วนำพาให้สัมผัสกับวัตถุดิบชนิดถัดไป

ทันทีที่คุณสมบัติยาทั้งสองสัมผัสกัน หมอกสีม่วงอ่อนพวยพุ่งขึ้นจากเตายา

ชนิดที่สอง ชนิดที่สาม...เชิ่นเจามีเหงื่อผึ่งขึ้นบนหน้าผากเป็นเม็ดละเอียด

เธอควบคุมเส้นทางของคุณสมบัติยาทั้ง 17 ชนิดพร้อมกัน ถ้านักเภสัชดวงดาวสักคนเห็นคงคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อฝัน—

ไร้เครื่องมือวัดสัดส่วนระดับโมเลกุลที่ละเอียด ไร้เครื่องปรับความถี่ของเครื่องสั่นพ้องพลังชีวิต แต่เธอกลับใช้พลังชีวิต “ประนีประนอมด้วยมือเปล่า” อยู่

แต่เตือนยาพันปีจากชาติก่อนไม่ได้บำเพ็ญมาเปล่าประโยชน์

หมอกม่วงในเตายาเข้มข้นขึ้นจากจาง ค่อย ๆ หมุนวนเป็นวงแหวนที่หมุนช้า ๆ

แล้ววงหมอกนั้นหดตัวลงอย่างกะทันหัน หมอกม่วงจับตัวเป็นหยดน้ำสีอำพัน

ถ่ายเนื้อน้ำ

เชิ่นเจาถอนหายใจ ใช้แจกันหยกรับหยดของเหลวนั้น “เอาเถอะ โลกนิรันดร์บูรณะกับที่นี่ไม่เหมือนกัน เตือนเป็นก้อนไม่ได้ ได้เป็นยาน้ำก็ยังดี”

เธอถอดถุงมือ เดินเข้าห้องอาบน้ำ เปิดน้ำอุ่นเติมอ่างจนเต็ม แล้วหยดถ่ายเนื้อน้ำสีอำพันหยดนั้นลงไป

ผิวน้ำสั่นเป็นวงคลื่นเหมือนมีหินถูกขว้างลงไป วงคลื่นแผ่ออก น้ำทั้งอ่างเริ่มส่องประกายระยิบเป็นสีทองจาง ๆ

เชิ่นเจาเปลื้องผ้า ก้าวลงอ่าง

ร้อน

วินาทีที่ถ่ายเนื้อน้ำซึมผ่านผิวหนัง รู้สึกเหมือนทาสมรรถน้ำพริกทั้งตัว

เธอกัดฟันแน่นไม่ให้ตัวเองร้องออกมา มือทั้งสองกำขอบอ่างไว้แน่น พลังสายไม้เริ่มหมุนวนขึ้นโดยสัญชาตญาณ เพื่อประนีประนอมพลังบริสุทธิ์ดุร้ายนี้

แล้วเธอก็พลันก้มมองท้องของตัวเอง

เพราะเมื่อครู่เธอสัมผัสได้ว่า จังหวะที่ถ่ายเนื้อน้ำซึมเข้าร่าง คลื่นพลังชีวิตของทารกในครรภ์พลุ่งขึ้นเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่เจอฝนฤดูใบไม้ผลิ แทงยอดอ่อนแรกออกมาอย่างกะทันหัน

“ไม่ต้องกลัว” เชิ่นเจาพูดเบา ๆ วางฝ่ามือบนท้อง พลังสายไม้โอบล้อมชีวิตเล็ก ๆ นั้นอย่างอ่อนโยน “แม่อยู่ด้วยกันกับหนู”

ถ่ายเนื้อน้ำไหลขึ้นตามเส้นเมริเดียน จากทั่วร่างรวมกันไหลเข้าสู่ตันเถียน

เชิ่นเจารู้สึกว่าบางอย่างที่สะสมมากว่า 20 ปีกำลังถูกแหวะออกทีละชั้น

—นั่นคือสิ่งแปลกปลอมจากอนุภาครังสีของอวกาศที่ตกตะกอนลึกในกระดูกตั้งแต่ยังเป็นทารกตั้งแต่เธอถ่ายวิญญาณเข้ามาในร่างนี้ คือบาดแผนเงียบจากภาวะขาดสารอาหารในวัยเด็ก และคือวงจรพลังงานทางที่สองที่พลังชีวิตตื่นขึ้นมาแล้วแต่ยังเปิดไม่เต็มที่

สิ่งแปลกปลอมไหลออกจากรูขุมขน พร้อมกลิ่นเหม็นคาวหวาน

ขณะที่ทารกน้อยกำลังดูดกลืนพลังงานที่สลายออกจากถ่ายเนื้อน้ำอย่างเมามัน

เชิ่นเจาส่งการสัมผัสเข้าไปในร่าง เธอ “เห็น” สนามพลังงานรอบตัวทารกกำลังขยายและแน่นหนาขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

เส้นเมริเดียนของทารกยังก่อตัวไม่สมบูรณ์ แต่จิตวิญญาณในถ่ายเนื้อน้ำกำลังช่วยสร้างช่องทางพลังงานที่สมบูรณ์แบบให้ เหมือนปูถนนมอเตอร์เวย์ไว้ให้ล่วงหน้า

ถ้าทุกอย่างราบรื่น เด็กคนนี้จะเกิดมาพร้อมความเข้ากันได้กับพลังชีวิตระดับเอสขึ้นไปทันที

แม้แต่จะข้ามเข้าเกณฑ์เอสบวกก็เป็นไปได้

เชิ่นเจาสูดลมหายใจลึก หมุนวนพลังชีวิตสายไม้ต่อไป

2 ชั่วโมงต่อมา

เชิ่นเจารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะรับไม่ไหวแล้ว

เธอท้องได้ 3 เดือนเต็ม ๆ อัตราการดูดกลืนพลังงานของทารกเกินคาด สารสำคัญของถ่ายเนื้อน้ำกว่าครึ่งถูกเจ้าตัวเล็กแย่งไปหมด

แสงทองในอ่างค่อย ๆ จางลง ผิวน้ำมีตะกอนสีเทาน้ำตาลจมอยู่เป็นชั้น

เชิ่นเจาพิงขอบอ่าง หน้าอกขยับขึ้นลงรุนแรง

เธอยกมือขวาขึ้น ฝ่ามือรวมแสงสีเขียวก้อนหนึ่ง—เข้มข้น แน่นหนา และมีพลังรุกรานมากกว่าเมื่อก่อน

พลังชีวิตสายไม้ที่เดิมทำได้แค่ช่วยรักษาและประนีประนอมคุณสมบัติยา ตอนนี้ขอบรังสีแวววาวประกายทองอย่างเห็นได้ชัด นั่นคือการเปลี่ยนแปลง “ไม้กำเนิดโลหะ” ที่จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อรากไม้บำเพ็ญถึงขั้นปรานฐานตอนปลายในโลกนิรันดร์บูรณะเท่านั้น

มุมปากเชิ่นเจาโค้งขึ้น เธอเป็นนักรบแล้ว

ระดับร่างกายข้ามจากซีบวกไประดับเอโดยตรง แกนพลังชีวิตก็อัปเดตเป็นระดับเอส ผลลัพธ์นี้เธอพอใจมาก

อาบน้ำล้างตัวเสร็จ เชิ่นเจายืนตรงหน้ากระจกในห้องน้ำ เห็นการเปลี่ยนแปลงหลังถ่ายเนื้ออย่างชัดเจน

โทนสีเทาบนผิวจางหายไปหมดสิ้น แทนที่ด้วยความใสกระจ่างราวหยก

แม้แต่ไฝเล็ก ๆ ที่ปลายคิ้วซึ่งเลเซอร์ลบไม่ออกก็จางแทบมองไม่เห็น

ขาวตาใสสะอาดขึ้น รูม่านตาเปลี่ยนจากน้ำตาลอ่อนเป็นสีอำพันทองอุ่น ขนตาหนาขึ้นอีกรอบ

บุคลิกเปลี่ยนไปมากกว่าเดิมอีก

พลังชีวิตสายไม้ที่เลื่อนขั้นแล้วแผ่กลิ่นชีวิตออกมา ทำให้ทั้งตัวเธอสะอาดบริสุทธิ์ราวถูกชะด้วยน้ำพุจากลำธารกลางเขา ใบหน้าที่เดิมได้ 5 คะแนนพุ่งขึ้นเป็น 7 คะแนน

เส้นผมเปลี่ยนจากสีน้ำตาลแฟลกซ์เป็นสีน้ำตาลเข้มดำอมนุ่มลื่น เส้นสายบ่าและลำคอเพรียวสวยขึ้นมาก แม้แต่รอยแดดเผาก็หายไปหมด

เธอเปลี่ยนเข้าชุดเครื่องแบบทหารยืนหน้ากระจก บ่าที่เดิมแบกชุดไม่อยู่ตอนนี้ถูกเติมเต็มอย่างพอดีตัว ตราเหรียญทองที่ปกเสื้อเทียบกับผิวขาวจวนตา กลับดูคมเข้มเก๋าสวยอย่างประหลาด

เชิ่นเจาเก็บรอบคอเสื้อให้เรียบร้อยตรงหน้ากระจก

—เปลี่ยนไปมากเกินไป

โชคดีที่เธอมีฐานะนักเภสัชกรเป็นฉากหลัง ประโยคเดียวว่า “ค้นคว้ายาความงามชนิดใหม่ได้ เลยลองทดสอบกับตัวเองก่อน” ก็โอ้อวดข้ามเรื่องนี้ไปได้สบาย

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป