พอกลับมาถึงหน้าหอพัก ก็ได้ยินเสียงอึกทึกดังมาจากข้างใน
ผลักประตูเข้าไป ทุกคนอยู่กันครบ แม้แต่หลินเจียลู่ที่ปกติไม่ค่อยพักอยู่หอก็กลับมาด้วย
“ฉันรอเธอตั้งนานแล้ว ทำไมไม่รับโทรศัพท์ล่ะ” หลินเจียลู่เดินเข้ามาหา ทำปากยื่นบ่น
หวานหลี่เหลือบมองโทรศัพท์ “แบตหมดน่ะ”
หานเกาเจี๋ยเพื่อนร่วมหอขัดจังหวะพวกเธอ พลางยิ้มทัก “อาหลี่ รีบมาดูเร็ว! โฮเชิ่งหยวนส่งกุหลาบมาให้เธอ”
หวานหลี่เดินอ้อมหลินเจียลู่ไป ก็เห็นกุหลาบแดงช่อใหญ่ตั้งอยู่บนพื้น
เจียงเมิ่งหลู่กำบัตรใบหนึ่งไว้ในมือ ก่อนยิ้มพลางอ่านออกเสียง “กุหลาบ 365 ดอก หมายถึงทุกวันฉันคิดถึงเธอ คนที่ชอบเธอ โฮเชิ่งหยวน”
เธอยื่นบัตรให้หวานหลี่ แล้วแซวต่อ “คุณชายโฮของเราจัดใหญ่จริง ๆ เพื่อจีบเธอถึงกับพูดออกไปแล้วว่าจะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะได้ตามที่หวัง ถ้าเธอยังไม่ตอบตกลง ขั้นต่อไปคงตามไปจีบถึงหอพักเลยล่ะมั้ง! อาหลี่ ตกลงเธอคิดยังไงกันแน่”
หวานหลี่ส่ายหน้า
โฮเชิ่งหยวนเป็นทายาทเศรษฐีชื่อดังของมหาวิทยาลัยอาร์ ครอบครัวทำธุรกิจสีย้อมและเคมีภัณฑ์ เพิ่งเข้าเรียนได้ปีเดียว ก็เปลี่ยนแฟนทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยไปหลายคนแล้ว แต่ละคนสวยขึ้นเรื่อย ๆ แทบไม่มีช่วงโสดเลย
แต่หลังเลิกกัน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนพูดถึงเขาในทางไม่ดีสักคน
หานเกาเจี๋ยฉวยโอกาสเมาท์ต่อ “โฮเชิ่งหยวนหน้าตาก็ธรรมดานะ แต่ให้เงินตอนเลิกกันมือเติบมาก พวกเธอรู้ไหม อู๋ถิงถิงคณะนิติศาสตร์ ตอนเลิกกันได้สร้อยคอชั้นสูงจากแบรนด์หนึ่ง ราคาหลายแสนเลย”