ขณะนี้ หวานหลี่กำลังเดินวนเวียนอยู่เพียงลำพังแถวประตูทิศตะวันออก
เท่าที่เธอรู้ ฉินยู่แทบจะใช้ชีวิตอยู่แค่สามจุดในแต่ละวัน นอกจากโรงเรียนกับบ้านแล้ว เขามักไปที่คลับส่วนตัวชื่อ “คลับเฉินจี้”
หวานหลี่สืบเรื่องมาแล้ว ที่นั่นใช้ระบบสมาชิก VIP อย่างเข้มงวด คนนอกไม่มีทางเข้าไปได้
ถึงจะแอบเข้าไปได้ก็ไม่มีประโยชน์ สถานที่ประเภทนี้มักอยู่บนเส้นแบ่งสีเทา หากเธอไปปรากฏตัวในฐานะพนักงานเสิร์ฟ ภาพลักษณ์ “เทพธิดาผู้บริสุทธิ์” ที่เธออุตส่าห์สร้างมาก็คงพังพินาศ
เธอจึงทำได้เพียงเลือกใช้แผนเสี่ยง อาศัยจังหวะสบตาเพียงครั้งเดียวเป็นเดิมพัน
แม้วิธีนี้จะเสี่ยง แต่เห็นผลเร็วที่สุดและใช้ต้นทุนน้อยที่สุด
ตามรูปแบบในช่วงหลายวันที่ผ่านมา แม้ฉินยู่จะออกจากห้องเรียนช้า แต่เพราะขับรถ เขาจึงมาถึงหน้าโรงเรียนเร็วกว่าคนที่เดินเท้าเสียอีก
ขอแค่คำนวณเวลาและระยะทางให้แม่นยำ...
หวานหลี่กำโทรศัพท์แน่น ฝ่ามือชื้นเหงื่อ
ในตอนนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ก็ดังขึ้นจากไกล ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ใกล้เข้ามา
หวานหลี่นึกว่าฉินยู่มาแล้ว จึงรีบหันไปมอง แต่กลับเห็นรถของโฮเชิ่งหยวนจอดอยู่ตรงหน้า
เขามาที่นี่ทำไม?
ขณะที่เธอกำลังคิด โฮเชิ่งหยวนก็เปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินตรงมาหาเธอ
หวานหลี่ขมวดคิ้วทันที เพราะหงุดหงิดที่แผนถูกขัดจังหวะ
ดูท่าว่าวันนี้คงไม่สำเร็จ แผน “แกล้งถูกรถชน” คงต้องเลื่อนไปลองวันหลัง
หวานหลี่หันหลังจะเดินหนี แต่โฮเชิ่งหยวนก้าวพรวดเดียวมาขวางหน้า ร่างสูงใหญ่ปิดทางเธอไว้สนิท น้ำเสียงห้วนกระด้าง
“หวานหลี่ ทำไมไม่รับแอดวีแชตฉัน?”
ดวงตาของเขาแดงก่ำ ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายเหนื่อยล้าจากอาการเมาค้างที่ยังไม่หาย