บาดเจ็บนี่เอง มิน่าถึงได้หลบอยู่ข้างหลัง
แต่ค่าพลังชีวิตรวมนี่มัน... ถงฮว่ากดสัญญาณเตือนในใจดังสุด เธอเองก็บุกบั่นเกินไปหน่อยแล้ว
"ส่งของมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า" หัวหน้าเผ่าหางหมอกปล่อยหมอกออกมาจากหาง ทัศนวิสัยในโพรงถ้ำลดลงไปมากในชั่วพริบตา
ดวงตาแห่งการพินิจมองเห็นชื่อของพวกมันได้ตลอดเวลา ถงฮว่าถือดาบยาวอยู่ในมือ ภายใต้สายตาจับจ้องของหัวหน้าเผ่าหางหมอกจึงเอ่ยว่า "งั้น... ของที่หายนั่นสำคัญมากสินะ?"
"นั่นเป็นของของเผ่าข้า เจ้าเอาไปก็ไร้ประโยชน์" หัวหน้าเผ่าหางหมอกบาดเจ็บสาหัส แถมยังจับทางถงฮว่าไม่ได้ จึงไม่กล้าเปิดฉากโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้า
"ของอะไร ข้าไม่รู้เรื่องเลยนะ" ถงฮว่าแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ เธออยากรู้เหลือเกินว่าพวกมันรู้ได้ยังไงว่าเธอเป็นคนฆ่าเผ่าหางหมอกเลเวล 5 ตัวนั้น และไม่นานเธอก็ได้คำตอบ
"เลิกเสแสร้งได้แล้ว ข้าสัมผัสถึงตำแหน่งของกุญแจได้ ส่งมาเดี๋ยวนี้!"
อย่างนี้นี่เอง
พูดคุยกันได้ไม่กี่ประโยค ภายในถ้ำก็ขาวโพลนไปด้วยหมอก ลูกธนูสีทองดอกหนึ่งทะลุหมอกขาวพุ่งตรงมายังกลางหน้าผากของถงฮว่า
ได้ยินเสียงฝ่าอากาศ ถงฮว่าก็เอียงศีรษะหลบตามสัญชาตญาณ ลูกธนูเฉี่ยวใบหูของเธอไป สัมผัสกับผิวหนัง แล้วก็ระเบิดตรงข้างหู!
ค่าพลังชีวิต -6080!
ศีรษะเป็นจุดอ่อน ถงฮว่าถูกโจมตีคริติคอล สูญเสียใบหูข้างขวาไป ซีกขวาของศีรษะก็ถูกระเบิดจนเลือดท่วม
"ฮ่าๆๆ! นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะอ่อนแอถึงเพียงนี้? ระดับนี้ยังกล้าบุกเข้ามาคนเดียว นับว่ารนหาที่ตาย!" ถงฮว่าสมองพลันมึนงง บอกไม่ถูกว่าเจ็บหรือชา เสียงของหัวหน้าเผ่าหางหมอกเล็ดลอดเข้ามาในสมองเป็นระยะ
ในขณะคับขัน เธอใช้สกิลฮัวหยุนกับตัวเองตามสัญชาตญาณ บาดแผลพลันสมานกลับคืนดังเดิมในพริบตา