อสูรหางหมอกเลเวล 12 ชื่อเสี่ยวพ่า ถงฮว่าเดินตามเสี่ยวพ่าอ้อมไปอ้อมมาจนถึงทางออกถ้ำด้านข้าง มีอสูรหางหมอกเลเวล 20 ตัวหนึ่งเฝ้าอยู่ตรงนี้โดยไม่รู้เรื่องอะไร
พอเห็นทายาทหัวหน้าเผ่าหางหมอกพาต่างเผ่าประหลาดมาที่นี่ ก็เข้าใจว่าเป็นคำสั่งของหัวหน้าเลยไม่ได้ถามอะไรมาก
รอกสลิงที่ทำจากไม้ยึดแน่นกับพื้น ถงฮว่าลองดูแล้วไม่มีปัญหาอะไร เพื่อความชัวร์ เธอเชิดคางไปทางอสูรหางหมอกเลเวล 20 แล้วพูดว่า "ให้มันข้ามไปก่อน"
เสี่ยวพ่าสั่งให้อีกฝ่ายขึ้นรอกสลิง เพราะเป็นคำสั่งของทายาทหัวหน้าเผ่า อีกฝ่ายจึงไม่คิดอะไรมาก จับมือจับด้านบนของรอกสลิงแล้วข้ามไปถึงฝั่งตรงข้ามอย่างราบรื่น
"นายก็ไป" ถงฮว่าพูดกับเสี่ยวพ่า
เสี่ยวพ่าไม่พูดพล่ามขึ้นรอกสลิงทันที เมื่อถงฮว่าเห็นดังนั้นก็ตามมันไปติด ๆ ข้ามไปถึงฝั่งตรงข้าม
เขาลูกที่เจ็ดก็เหมือนเขาลูกที่สี่คือเป็นป่าทึบทั้งนั้น ถงฮว่าตามเสี่ยวพ่าทั้งลงอุโมงค์ดิน ทั้งลุยน้ำ แล้วยังคลานป่าในพงหนามรกทึบอีก เธออดบ่นไม่ได้ว่า "คลังลับพวกนายนี่สร้างได้ซ่อนเร้นดีจริงนะ..."
เสี่ยวพ่าปกปิดร่องรอยการเคลื่อนไหวไปด้วยตอบว่า "ไม่ใช่พวกเราสร้าง"
ถงฮว่า: ?
ถงฮว่าใช้การ์ดคำพูดจริงใจหนึ่งใบ
"คลังลับไม่ใช่ของเผ่าพวกนาย แล้วกุญแจนั่นได้มายังไง"
"พ่อของข้าแย่งมาจากปลาเกล็ดทองคำแตก ปลาเกล็ดทองคำแตกเป็นผู้พิทักษ์คลังลับ พ่อบาดเจ็บสาหัสก็เพราะเรื่องนี้" ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อบาดเจ็บสาหัส กุญแจจะถูกเจ้าเสี่ยวฉาโขมยไป แล้วดึงเทพมรณะตนนี้มาได้ยังไง...
