"ดวงตาแห่งห้วงลึกขอแค่มี \'เวทรักษา\' ก็ผ่านได้เหรอ?" เวทรักษาเป็นคำเรียกแบบโบราณ ถงฮว่าถาม "เมื่อก่อนไม่มีเผ่าพันธุ์ที่ใช้เวทแบบนี้ปรากฏตัวบ้างเลยรึ?"
"ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน" ลีโอนอร์ตอบ "เงือกเมื่อ 1,300 ปีก่อนก็ใช้เวทรักษาเป็น"
ถงฮว่าไม่ได้ขัดจังหวะ ลีโอนอร์เปลี่ยนไปเล่าอีกเรื่อง "เทพข้ามห้วงลึก—หานจิน เป็นราชาเงือกองค์ก่อน หล่อน...คือพี่สาวแท้ ๆ ของข้า
เผ่าเงือกทั้งหมด ถูกหานจินบูชายัญ"
ถงฮว่า: ???
ลีโอนอร์พูดด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง "ดวงตาแห่งห้วงลึกคือสิ่งของที่ช่วยให้หานจินบรรลุเป็นเทพ ราคาของมันคืออนาคตของเผ่าเงือก ข้าต้องการให้เจ้าช่วยทำลายพันธนาการของเผ่าเงือก และเคลียร์ดวงตาแห่งห้วงลึก"
ถงฮว่า "หมายความว่าไง จะให้ข้าเคลียร์ดวงตาแห่งห้วงลึก แล้วเป็นศัตรูกับเทพ???" ล้อเล่นรึเปล่า...เบื่อชีวิตสุขสบายเกินไปเหรอ?
"ไม่ใช่อยู่แล้ว" ลีโอนอร์มองถงฮว่าอย่างขบขัน "หานจินเป็นเทพแล้ว เผ่าเงือกถูกนางทอดทิ้งไปนานแล้ว ตอนนี้ดวงตาแห่งห้วงลึกก็ไม่เกี่ยวข้องกับนาง"
ถงฮว่าแสดงท่าทีไม่เชื่อ ดวงตาแห่งการพินิจแสดงผลว่าเป็น "ของเทพที่หานจินทิ้งไว้" จะไม่เกี่ยวข้องได้ยังไง ถ้าเทพข้ามห้วงลึกกลับมา คนที่เคลียร์ดวงตาแห่งห้วงลึกไม่ซวยแย่เหรอ
ลีโอนอร์เห็นสีหน้าของถงฮว่าก็เข้าใจความคิดนางทันที "หลังจากเคลียร์ดวงตาแห่งห้วงลึกแล้ว ของเทพชิ้นนี้จะตกเป็นของผู้ที่เคลียร์มันอย่างสมบูรณ์"
แล้วยังไง ได้ของเทพมาจะสู้กับเทพได้รึ? ถงฮว่าทำหน้าเหมือนจะบอกว่า \'ยังไงข้าก็ไม่เอา\'