"ดวงตาแห่งห้วงลึกเข้าร่วมได้เฉพาะในรูปแบบทีมเท่านั้น นักท่องเวลาเช่นท่านจะปรากฏตัวขึ้นทุก ๆ ร้อยปี เมื่อคลายผนึกแต่ละชั้น จะมีรางวัลให้" โม่ทั่วอธิบายอย่างเป็นทางการ
"รางวัลอะไร?" ถงฮว่าเริ่มสนใจขึ้นมา เธอชอบรางวัล
"ข้าไม่ทราบ ท่านหญิง" โม่ทั่วไม่ได้โกหก เพราะจนถึงตอนนี้ยังไม่มีทีมใดผ่านชั้นแรกได้เลย
ถงฮว่าพยักหน้า ถามด้วยความสงสัย "ทำไมพวกเจ้าไม่ใช้ไอเทมรักษา?" เธออยากถามมานานแล้ว ไอเทมรักษาอาจแพง แต่ก็ไม่ถึงกับไม่มีใช้เลยสักชิ้น
ปลาใกล้ตายแล้ว เธอไม่เห็นพวกมันใช้เลย
"...เพราะไม่ว่าไอเทมรักษาชนิดไหน ก็ไม่มีผลกับเรา..." ดวงตาของโม่ทั่วเริ่มเลือนลาง ไม่รู้ว่าหวนคิดถึงสิ่งใด
"ทำไมล่ะ?"
"ขออภัย ท่านหญิง เหตุผลเฉพาะนั้นข้าบอกไม่ได้"
ก็ได้ ถงฮว่าไม่ฝืนถาม เธอมองดูทหารที่เหลืออยู่ "แน่ใจนะว่าไม่ต้องรักษาต่อ?"
"ถูกต้อง ท่านหญิง ท่านราชามีคำสั่ง ห้ามเงือกทุกตนหน่วงเหนี่ยวผู้มาเยือนไม่ให้เข้าร่วมพิธีคืนนี้"
...
ถงฮว่าถูกทหารเงือกหมู่หนึ่งพาไปส่งที่ลานกลาง ลานกว้างมีคนน้อยมาก ถงฮว่าคาดว่าคงเป็นเพราะภาษาต่างกัน จึงมีคนรู้ข่าวนี้น้อย พระราชวังเงือกกลางคืนก็สว่างราวกับกลางวัน เธอเปิดแชทกลุ่มทีม พบว่าข้อความแทบระเบิด
กินปลาไม่กินก้าง: ถงฮว่า พวกเงือกพาเธอไปไหนมา?
จวงรั่วฮว่า: พระเจ้า ค่าคุณสมบัติของเธอสูงขนาดนี้ได้ไง?
เจิ้งจือจาง: สมแล้วที่ติดอันดับหนึ่ง
จวงรั่วฮว่า: เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถงฮว่าถูกเงือกพาตัวไปเหรอ?
เจิ้งจือจาง: ตานี้โดนหิ้วขึ้นสวรรค์แล้ว ไม่ต้องพยายามแล้วล่ะ
...
ถงฮว่างงงวย เพิ่งสังเกตว่าไม่รู้เมื่อไหร่ที่ข้างแชทกลุ่มทีมมีกระดานจัดอันดับเรียลไทม์โผล่ขึ้นมา