ยามที่ถงฮว่ากางร่มกวากวาสีเขียวอ่อน หัวกบน้อยกลมป้อมตรงปลายก้านร่มก็เริ่มขับขานทันที—
“อ๊บ—”
“อ๊บอ๊บ...”
“อ๊บ!”
ร่มคันนี้กางบังได้แค่สองคน หลินซือซือกับมือกินแตงแถวสองบอกว่าไม่ต้องเบียดกัน พวกเธอมีเสื้อกันฝนแล้ว
“อ๊บ... อ๊บอ๊บ...”
“พวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่?”
ถงฮว่าหันไปมอง แล้วก็พบว่าเป็นคนที่เคยเจอ—เทพขวางฆ่าเทพ ผู้ที่อยู่อันดับเจ็ดบนกระดานพลังต่อสู้ในตอนนี้
เทพขวางฆ่าเทพถูกเสียงกบดึงดูดมา ตอนแรกนึกว่าใกล้ค่ำแล้วจึงพบเบาะแสที่ไม่เหมือนเดิม คาดไม่ถึงว่าจะมาเจอถงฮว่า
“ตกปลา” ถงฮว่าทำท่าราวกับกำลังตกปลาอยู่จริง ๆ แต่เทพขวางฆ่าเทพไม่เชื่อ
เธอได้รับรูปถ่ายจากเพื่อน คนตรงหน้านี้มีโอกาสสูงที่จะเป็นอันดับหนึ่ง
เธอไม่เชื่อว่าอันดับหนึ่งมาที่นี่เพียงเพื่อทำเรื่องน่าเบื่ออย่างตกปลา
“จะว่าอะไรไหมถ้าฉันขอไปด้วย?” เทพขวางฆ่าเทพสวมหมวกสาน เสื้อแจ็กเก็ตสีดำที่ใส่อยู่ก็ยังเป็นตัวเดิม มีมีดสั้นสามเล่มเหน็บอยู่ข้างเอว “ฉันเอาข่าวมาแลกกับคุณ”
“ลองว่ามาสิ” ระหว่างที่ถงฮว่าพูด เธอก็ตกปลาตัวอ้วนพีขึ้นมาได้หนึ่งตัว จึงส่งให้หลินซือซือเก็บไว้
พอฝนห่าใหญ่เริ่มตก ปลาก็คงกินเบ็ดได้ยากแล้ว
“เชิงเขามีหลุมลึกอยู่แห่งหนึ่ง ข้างในอาจมีอะไรผิดปกติ” เทพขวางฆ่าเทพหยั่งเชิงพลางเอ่ย
“อืม ฉันรู้แล้ว”
“ที่นี่มีภูเขาใหญ่เล็กทั้งหมด 18 ลูก เท่าที่ฉันรู้ ข้างในภูเขามีทางน้ำสายพิเศษอยู่สายหนึ่ง...”
“งั้นเหรอ?” ถงฮว่ามองเธอ “ข่าวของคุณเชื่อถือได้ไหม?”