หลินม่อปล่อยให้นิ้วเรียวขาวถูกฝ่ามือใหญ่สอดประสาน นิ้วทั้งสิบเกี่ยวกระหวัดกันแน่น
ผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดทุกอย่างก็สงบลง
......
......
หลินม่อเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า ต่อให้ผู้ชายเชื่อฟังแค่ไหนในยามปกติ พอขึ้นเตียงก็กลายเป็นหมาป่าตัวจริงเสียงจริง
ทริปฮันนีมูนครั้งนี้กับฟู่เยี่ยนเซิน แทบทั้งหมดใช้เวลาอยู่ในโรงแรม
หลังจากเธอกับฟู่เยี่ยนเซินมีความสัมพันธ์กันแล้ว เธอก็แทบไม่ได้ก้าวออกจากห้องพักในโรงแรมเลย
แต่ละวันผ่านไปอย่างเลื่อนลอย
ลืมตาขึ้นมาก็เห็นฟู่เยี่ยนเซิน ก่อนหลับไปก็ยังเห็นฟู่เยี่ยนเซิน
เวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ก็รวดเร็วเหลือเกิน
หลินม่อแทบไม่ได้ชื่นชมทิวทัศน์ริมทะเลเลย เธอได้ชื่นชมแต่ฟู่เยี่ยนเซินเท่านั้น
ถึงวันต้องกลับประเทศ หลินม่อจึงรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง