บทที่ 15 ชอบบังคับเขาที่สุด
“เมื่อกี้บนเตียงใครดุจังหรือ”
“ใครทำให้เสียวขนาดนั้น”
เมิ่งม่อลี่ยืนเขย่งปลายเท้า เงยหน้ามองฮั่วหานชวน แขนขาวเรียวโอบรอบคอเขาไว้ ก่อนจงใจเอ่ยขึ้นว่า
“ท่านพี่หานชวน คุณนี่เป็นผู้ชายปากไม่ตรงกับใจที่น่ารังเกียจจริง ๆ”
แววตาฮั่วหานชวนคมกริบ เขาหัวเราะออกมาด้วยความโมโห “ผมเป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจงั้นเหรอ”
ไม่เคยมีใครกล้าล่วงเกินเขาแบบนี้มาก่อน
“คุณไม่ใช่หรือไง ปากก็ตำหนิฉัน แต่พออยู่บนเตียงกลับเร่าร้อนกว่าใคร กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ แบบนี้ไม่เรียกว่าน่ารังเกียจแล้วจะเรียกว่าอะไร”
“คุณไม่เพียงแต่น่ารังเกียจ ยังไม่รักษาหน้าที่ของสามีอีกด้วย
ถ้าคุณหวงแหนพรหมจรรย์ของตัวเองนัก รู้สึกว่าฉันบังคับให้คุณกลายเป็นผู้ชายมือสอง คุณก็น่าจะไปตายเสียสิ
จะมาตำหนิเด็กสาวไร้เดียงสาน่าสงสารอย่างฉันทำไม”
ฮั่วหานชวนหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
“ไร้เดียงสา น่าสงสารงั้นเหรอ”
เขาถามอย่างประชดประชัน
“เด็กสาวไร้เดียงสาน่าสงสารจะวางยาให้ผม ถ่ายคลิปมาข่มขู่ แล้วบังคับให้ผมขึ้นเตียงกับเธอได้ยังไง”
“เมิ่งม่อลี่ พูดแบบนี้แล้วไม่รู้สึกผิดบ้างหรือไง”
เมิ่งม่อลี่กะพริบดวงตาคู่สวย ก่อนส่ายหน้าอย่างจริงใจ
“ไม่หรอก ฉันไม่มีทางรู้สึกผิด คนที่ควรรู้สึกผิดคือท่านพี่หานชวนต่างหาก ฉันไม่มีแฟนสักหน่อย ทั้งยังไม่ได้คบชู้เหมือนคุณด้วย”
“เฮ้อ ถ้าพี่สาวกับทุกคนรู้ว่าท่านพี่หานชวนที่ภายนอกวางตัวดี ไม่ข้องแวะกับผู้หญิง ลับหลังกลับบังคับฉัน แถมยังมาพัวพันกับฉัน...”
เมิ่งม่อลี่ยังพูดไม่ทันจบ ก็แกล้งทำท่าตกใจแล้วยกมือปิดปาก
“ฉันกับท่านพี่หานชวนต้องดังแน่เลยใช่ไหม ทุกคนจะรู้เรื่องลับ ๆ ของเรา คู่ชายหญิงชั่วช้าอย่างเราคงโดนด่ายับแน่ ๆ เลย ฉันตื่นเต้นจัง”